Blog

rimon shi dhe shpirti më tretet nga pak në çdo grimcë të qytetit, bie mbi çdo trotuar, mbi qoshe bari e mbi tjergulla. ëndrrat më bëjnë të ndihem i vogël, kam nevojë dhe unë të mbahem diku. në çastin më delirant të vetmisë, ku pashë që nuk qëndroja dot drejt, i vura vetes një ëndërr kartoni te thembra, siç bëjmë me dollapet a me frigoriferët kur dhomat në shtëpitë tona janë në disnivel. por kanë një të mirë këto ëndrra, ato na tregojnë se nuk jemi ne të mangët, por është terreni ku qëndrojmë dhe në këtë mbrëmje shtatori nuk kam ç'i them tjetër vetes për ta mbajtur drejt. në mëngjes, babai, në ëndërr, m'u ul te kryet duke e ditur që më kish rrënuar humbja e tij, u ngrita dhe e putha në të dyja faqet e shtrëngova prej mallit dhe qava...
Sa te thjesht e kan sot njerzit te te vejn ne shenjeshter dhe te qellojne sapo ben nje hap te gabuar... ndoshta dhe dy o tre o me shume. Dhe me masken e drejtesise te gjuajn me shuplaka cdo here qe ju jepet mundesia per te krijuar nje shkall morali ku ti ske te drejt te hypesh sepse nuk hyn ne spektrin e tyre te vlerave superiore. lol superiore te kujt? A nuk lindim te gjith me te njejten te drejt per te jetuar?! A nuk lindim te gjithe njesoj? Jo, nuk besoj sepse secili prej nesh lind me nje univers shpirteror unik i cili plazmohet dhe testohet nga jeta vazhdimisht ne menyrat me te cuditcme. Eshte nje proces qe askush nga ne nuk mund ta ndaloj deri sa te ket frym; i pakontrollueshem, i papritur dhe cdo here plot surpriza qe mund te...
Ne rritemi ngadale,ashtu per dore me kohen. Here themi koha jone,here koha e tjetrit. Here here,kjo nuk eshte koha e askujt. Por prape i rikthehemi rutines,perditshmerise, mes kesaj rutine qe shpesh e quajme `lodhese` rritemi. E sa embel eshte te rritesh,ne shoqerine e kohes,ne agimine dites qe lind, ne relaksin e perendimit te diellit. Rritemi,ashtu me qetesine ,qe here here ,therrmohet ne brigjet e nje dallge,here here, ne qetesine, qe rilind si nje vegim qe duket qe vjen prej mijera vjetesh. Por sa embel eshte te rritesh. Rritesh dhe tek syte te lotojne,fjalet te vrasin,apo fjalet te zhveshin ne nje lume dashurie. E prape themi; Kjo kohe, here eshte e jona,here nuk eshte e jona. Por ne fakt ,per dore na mban,na kujdese dhe pa kuptuar...
Gabriel Garcia Marquez Përshtati në shqip Arjola Zadrima Sa burra kam ndigju tuj thanë se duen një gru inteligjente në jetën e tyne!.. Unë i kisha këshillu me u mendu mirë.. Gratë inteligjente marrin vendime vetë , kanë dëshirat e tyne dhe vendosin kufij. Ti nuk do t'jesh kurrë qendra e jetës së saj sepse ajo sillet rreth vetes. Një gru inteligjente nuk ja lejon vedit me u manipolu, as me u shantazhu, ajo merr përgjegjësi. Gratë inteligjente diskutojnë , analizojnë ,grinden,nuk knaqen lehtë, ecin përpara. Këto gra kanë pasë një jetë para teje dhe e dinë mirë që do të vazhdojnë t'kenë një jetë edhe kur të jesh largu ti. Ajo të paralajmëron nuk kërkon leje. Këto gra nuk kërkojnë në çift një udhëheqës për me i shku mbas, as një babë...
...tani qe nuk fryne me,as shi nuk bie. Dielli ndricon si nje forme detyrimi, keto dite te njellojta. Me thuaj ,tani qe rruget u boshatisen,luginat e mendimeve te mbushura, jane derdhur ne dimrat me ngrice. Ja me thuaj,si ndihesh!? E ndjen veten te lire?! Po te lire nga se!? Nga asgjeja qe mbushi hapsiren,apo nga shumcka qe e boshatisi ate!? tani qe shi nuk bie me, nuk fryne... dielli ndricon si nje forme detyrimi ne ciklin e fotosintezes natyrore.... Ja me thuaj,ti si e mbaron `fotosintezen` tende te menduarit!? ndihesh e lire!? Po liria pa asgjen ,ose me shume cka te zbrazur ,ka kuptim!? cila eshte liria dhe cila eshte denesa!? Apo jane dy vija paralele dhe shkojne per krah si dy shoqe qe nuk njihen,por qe as nuk ndahen. Tani nuk bie...
El-Veda! Takohemi për t'u ndarë, e ndahemi për t'u ritakuar! Mëngjesit i vjen fundi në darkë, lindjes vdekja, fillimit fundi. Ikim e vijmë! Disa kthehen, disa më nuk bashkohen në këtë botë. Jo rrallë herë rrugët tona ndahen fill pasi puqen. Me lutjen për një ritakim më të mirë! Vjen një moment e i thua "El-veda" shumëçkaje që në jetë e ke takuar! El-veda! Ti mik e mike Ti rrugë, Ti shtëpi! El-veda ti hënë buzë dallgës së bardhë që merrje me vete të pathënat e ashikve cdo natë El-veda! Ti cast i ëmbël e i hidhur bashkë me pikat e lotit derdhur n'oqean. El-veda, ti qytet që pret e përcjell mijëra mysafir zemrën plot! El-veda cdo njeriu që jeta përballë na i solli! *(El-veda=Për të mirë u pjekshim)
Ndonese gjate jetes do te te mbyllet cdo dere qe mund te duash te hapesh, do te te largohet cdo person qe do doje t'a kishe afer, apo edhe pse mund te jesh e rrethuar nga plot vete, por serish nuk ta falin qetesine qe ti ke nevoje. Te kesh frike edhe te tregosh dicka te bukur tenden dikujt, nga frika se do e gllaberojne dhe prishin gjithcka. Te jesh mes nje labirinthi e te mos gjesh dot dalje?! Atehere dorezoje zemren dhe ceshtjen tek Zoti. Ai do te te hape mijera dyer dhe dritare te reja te cilat nuk i kishit menduar. A nuk jeni gjendur shume here ne mes te tunelit, rrethuar ne terr, dhe ashtu papritmas nje drite eshte ndezur?! Nuk eshte e lehte te besosh dicka te cilen nuk e ke pare akoma, te perballosh dallget e forta qe te...
Këpucari - pianist Ishte një këpucari te rruga e Kavajës, disa këpucarë në të njëjtin lokal madje, ishte edhe usta Xhati, aty përballë ish stabilimentit Mihal Durri, sot fillimi i rrugës të ambasadave, këpucarë me nam, riparues mjeshtra! E fuste thumbin në gojë, me e lag me pështymë para se ta ngulte pak në shuallin e ri të këpucës. Dukej se puthte çdo thumb Xhati! Para se të ta vinte te këpuca jote. Palé kur pastaj ja jepte me çekiç, nga dyzet cm larg me ngritje krahu çekiçi fluturonte drejt e mbi kokën e thumbit. I binte edhe dy a tre herë të tjera nga pak sikur e përkëdhelte me kokën e çekiçit. Sikur i binte pianos mër jahu! Tat tak tuk tuk tiiik taaaaak. Palé kur i vinte mastiçin këpucës për ta ngjit. E lyente mirë me...
Kalamojaaaaaaaaaaaa! Ja ku kemi nje loje te re tani, por duhet trajtu me dashuri :p A ju kujtohen blloqet ne shkolle kur ishit femije? Secili ja jepte shoqeve dhe shokeve te klases qe te linin nje kujtim! Le te bejme te njejten gje. Atehere disa rregulla qe t'mos behemi lemsh. Anetari siper do tagoje1 emer prej te cilit/ciles do kujtimin. Pastaj ai qe vjen,i len kujtimin atij qe e ka taguar dhe tagon 1 emer tjeter prej te cilit/ciles don kujtimin e tij. A u kuptovaaaaa??? Atehere meqe e hapa une po tagoj e para! @Magdalena si nje nga mikeshat e vyera qe mendoj se gjeta ketu :)
"E/i lodhur?!" E lodhur nga kjo jetë mbytëse? Nga puthjet e përqafimet plot ndjenja boshe? Nga buzëqeshjet e shtirura premtime që bëhen hi? Prej dijes që shitet cepave nga padituria, Nga arroganca e mbështjellë me modesti, Nga xhelozia e smira që të fërkojnë supin për të të dhënë forcë? E lodhur?! Nga sakrificat e bëra për ata që nuk e njohin atë. Nga shoqëritë e rreme pa sinqeritet? Nga shumëkush teksa të diktojnë të flisni vetëm atë çfarë të tjerët duan të dëgjojnë. Të heshtni atëherë ku më së shumti duhet të gërthasësh. Nga fytyrat e shumta mbi një trup të vetëm, Nga fasadat pa ndjesi shpirti Nga padrejtësia që klith për drejtësi, Nga zhurma që ulëret më shumë se heshtja E lodhur?!... Çdo gjë më lart është asgjë, kënaqësi që shkojnë...
E di qe me mendje te kam shkruar cdo dite , me mendje te kam thene mirmengjesi , po aq te kam pyetur si ke fjetur , nese ne ndonje nga endrrat e tua kam ardhur ? Nese ti kam puthur syte , buzet , e me pas ne nje perqafim gjumi embel na ka mbeshtjelle…e cfare ndjesie te ka lene ai mengjes pasi ne zgjim une nuk isha aty? A je mire ? A mundesh te me thuash si je sot? Si je pa mua ? Si je pa pranine time? A je I lumtur I dashur , apo edhe ti si une vuan nje humbje te padeshiruar, nje humbje qe mund ta kishim evituar nese une do dija te isha ajo qe sjam sot? A mendon e ti ndonjehere per ne ? Une Po….. Cdo mengjes , cdo mbremje , dhe shpirt eshte e veshtire me beso , sepse edhe pse kurre sta pohova shpirtin kam lene peng ne ty! Me mungon...
Stacioni. ...heret,lageshtira e ajrit njomte flokun e saj te gjate, pak te crregullt,me sa duket nga nxitimi i mengjesit per te kapur punen,si kishte dhene kohen e duhur flokut saj te bukur bjond,per tiu dukur sikur nuk fryne ere,sikur nuk ben ftohte ,sikur ka dale nga nje grup parukieresh.Por kjo e bente dhe me pikante mes kesaj rromuje , ne kete stacion zhurmues,dhe pse mengjesi i se shtunes,prape ky stacion nuk njeh qetesi. Une si gjithnje ne karrigen time ne cepin e kesaj kafeje qe rrine hapur 24 ore , me nje kafe shqeto perpara, prisja te shkonte ora 9 e mengjesit per te dorzuar nje pune te javes.I ftohti ishte paksa me i embel se ditet e tjera,ose ma embelzonte prania e saj,papritmas ajo kthej koken, mbante nje pale syze ngjyre...
Dashnia jone, Nuk asht ne c'ka flasim Naten vone As ne perqafjet Lekure, E durt qe lidhen. As kur thu t'du T'kam zemer E shpirt . Dashnia lindka Fill kur Thome mirupashim, e na merr malli per me than: -Si t' shkoj dita? Dashnia jone Kenka malli Qe t'zhurit Kur larg njani tjetrit qenrojme. ✒📸 @Soulmind
Me video të ndryshme, ju dhuroj çaste nga jeta ime. Shiqim të këndshëm 🙂 Gusht 2021
Na duhet të shpikim një gjuhë të re, ne të dy. Një gjuhë që flitet pa fjalë, pa shkonja e pa tinguj. Që jeton përrallën me sy hapur. Të na zgjojë ëndërrat e ndojtura. Përqafimin që udhëton në qiell. Një fjalë që dëshifron zemrat Që të rrokëzojë frymëmarrjet e ti kthejë në shkrime E zeza mbi fletën e bardhë. Një fjalë që i ngjason liqerit të qetë që flet me gjuhë të heshtur. Si shkuma e detit e vulosur në rërë. Si zhurma e dallgëve kur puthin shkëmbinjt. Si shpërthimi i qershisë kur vjen pranvera. Na duhet të shpikim një gjuhë të re, Që t'mos rrekemi më për të gjetur fjalën e duhur, Se cfarë jemi ne të dy?!
Njoh njerez Qe fryme nuk kane E fryme dhurojne per te gjelberuar pemet Njoh njerez Qe shpirtin e kane ndezur flake Per te jetuar ne driten e syve te hapur Njoh njerez Qe kendojne pareshtur dhe pse Lotet i kane gjerdan ne fyt te cdo agimi Njoh njerez Qe diellin e shohin ne sy Dhe henen e mbajne fshehur mes brinjeve Njoh njerez, te tjere njerez Qe ujin e blejne E gjakun e shesin per te jetuar Njoh njerez Aq te paqete ne paqe Sa prishin dhe trazimin e heshtur te te vdekurve Njoh njerez Aq te lodhur Sa nuk kane fuqi as te ndalen me se humburi rrugesh Njoh njerez Njerez qe ngjyrosin boten me endrra Dhe i tregojne padurueshem per te jetuar. Njoh njerez Njoh kaq shume njerez.. ........ Po ju njihni njerez te tille?!
Jo sjane puthjet qe me lene mbresa .. qe femije i urreja ne fakt. Pllaq e plluqet e grave te lagjes .. thjesht per te shprehur dicka. Une si natyre introverte me benin keto xheste dhe me shume tekanjoze dhe llastice. Ne te kundert perqafimet . Eshte nje veprim perfshires. Jep e merr emocion .. eshte kulmi i afrimitetit njerezor . Fizikisht i bije te pasqyrohen zemrat . Nje person ndjen egzaktesisht rrahjet e zemres se tjetrit te sinktonizuar . A ka me afer se kaq ? Njeriu kur arrin te perqafoj dike eshte afer shume afer asaj cka ndjen dhe percjell. Ka perqafim malli . Ka perqafim ngushellues. Ka perqafim mbrojtje apo thirrje per ndihme. Vete fjala per-qaf,, pershkruan pikerisht besimin qe do japish e do marrish. Arterja kryesore e...
U be kohe pa u pare, malli aq me ka marre! Akoma vazhdoj te besoj,qe zerin tend prape do ta degjoj! U be kohe,qe ai hesht , numri yt, aty ka mbete. Nuk gjej guxim te ta largoj,ne mendjen time te dhimbjes akoma shpresoj! Ne keto dite kam ndjer trishtim! Sa boshllek ke lene ne shpirtin tim. Nuk guxoj te shoh as fotografit,se pastaj trishtimi behet komplet i zi. Dhe ti e di qe do trishtohesh,keshtu gjej forcen dhe udhtoj , neper momente e perqafime,mbushur me dashurin ,qe ti i dhe jetes sime. 31.12.2021. Athens. 11:55 AM.
Mu mbaru bateria 😁
Dhjetori i "zbrazet" dritat ndezi ashtu si une ndonjehere ndez deshiren per te shkruar endrra te zeza neper copeza letrash te bardha. Pena eshte akull e ftohte, filloj ta ngroh me ajrin e frymes sime qe te mund t'i mbush mendjen te nxjerre dy rreshta qe mi kerkon Nevertiti çdo fillim muaji ne pm, e qe ne maje te hundes ma ka sjelle. lool Nis e shkruaj per deshirat qe thone se dhjetori ploteson e qe mua rralle here me ka trokitur ne dere i tille. Nje lajthitje e momentit me dergoi ne mendime mbase te pamundura por te embla sa vete kuptimi i jetes. Nje fjale qe gezoi shpirtin tim u be kryefjala e kesaj nate te gjate e te mundimshme. Ajo fjale qe ndonjehere mungon aq shume. Pak nga pak fillova te trazoj qenien time me çaste aq shume te...
Ban sikur s’e kuptove buzqeshjen ironike ne kandin e buzes te mikut tand Lene me ik … Ban se nuk ia pe cepin e synit djallush Lene me ik … Thuj se nuk e ndigjove tonin arrogant Lene me ik … Ban se nuk e kape kugjatjen qe don me te ba me u ndi keq, a here here edhe ne faj, edhe pse borxh kerkuj s’i ke Lene me ik … Smiren qe te sillet mbi kry si re per ate qe je apo per ate qe s’je Lene me ik … E mbi te gjitha Mllefin qe ta mkojne keto vogelsina Lene me ik … Sidomos mllefin tand shtype, Mos e len me ba as cik as pik Mllefi dashte e pa dashte te ban pis Por ti me te dyja durt Lene me ik … Banu fisnik Ne fund te fundit e Ne jete te jeteve Ti vec Zotin tand ke Mik. (T.B)
Trokiti nje kujtim,mbreme vone ne cepin e portes. E pash habitur,tek qendronte stoik,i pa lekundur ne shiun e darkes qe kishte pushtuar rruget e kujtimeve per dreq. Pyesja veten nga cila dite e kaluar, nga koshin e harreses njerzore vinte?! Dukej i veshur si nga vitet 70-te. Shume njerez i pelqejne ato vite,thone se kane pas muzike te vertet,nje fare trendy te dendur dhe rebel. Gjithesesi ,mendoj qe ndoshta ai kujtim stoik tek porta, mund ti perkas nje kohe tjeter,ndoshta shume me heret. Nuk i binte ziles se portes, as nuk ecte te hynte brenda avllise. Cuditshem,pyesja veten ke kerkon? shiu vazhdonte ashtu i imte,i qete njelloj si qetesia e ati kujtimi ne kembe i veshur me te bardha. Dukej sikur shiu se lagte, rreshkiste pa i dhene...
I bukur nuk je kur ke sy te medhenj, E qerpike te gjate Njeriu eshte i bukur kur e brendshmja eshte e bukur. Nje mendim i mire, Nje mbeshtetje supi Nje dore qe nuk e rrezon tjetrin, e ngren ate. Kur largohesh nga e keqja, E kota, E pavlera. Nje urtesi mes keshillash. Nje heshtje mes zhurmes. Kur degjon e nuk gjykon. Sherojne plage te fashuara, Lindin shpresen, mes resh trishtimi te dendura. Mbjellin mall, deshire, dashuri. Ca njerez jane te bukur, Shpirti u frymon ne te bardh’ zemer! Kete poezi ja dedikoj cdo njeriu qe ndihet inferior ndaj fizikut te tij, njekohesisht dhe cdo bukurie qe ndihet superior pse Zoti i ka dhene bukuri. :D Por me e rendesishmja, te gjithe shpirt bukurve! From Soul, me shume love! :giggle:
Njesoj si dje edhe sot nuk endesh neper mendjen time dhe po aq aroma jote me s’ka jete tek une. Mungesa jote me vret , edhe pse para pak oresh nuk isha kaq e vrare sa tani… E nese tani do zgjasje koken te me shihje do pandehje se jam thjesht nje manikin veshur me plastiken ,pa mimike e pa force per te derdhur qofte edhe nje lot! Nuk kerkoj te me mbushesh boshllekun tim..jo me , por dije se jam ende peng I nje lamtumire. Fjala do ishte melhemi I kesaj heshtje qe gervisht pa meshire koren e thare. Ishin fjalet ato qe na sollen deri ketu, dhe do doja ti germonim thelle ne brendine tone edhe njehere ato tinguj ,ato zanore per t’ia veshur serisht cdo endrre te lene ne gjysem. Ike ashtu pa thene asgje, sdi perse, sdi se...
Ne kto dit me shi Ti je shpirti qe me detyron dhe imponon te jem nje njeri i mire dhe te shoh ngjyrat qe kisha harruar. Qe kembngul dhe me shkeput nga merzitja kur teletrasportoj veten ne thellesite e oqeanit... Shoh ne syt e tu, ato te miat kur isha vetem nje femije rebel dhe i prapt qe qeshte ne vetmi pa asnje lloj motivi konkret. Thjesht sepse ndihesha gjall nuk me mesuan ta shpreh me fjale ? Sot, jam perseri si femije e lumtur... jo vetem sepse te kam ty por sepse arrita te te mesoj te marresh dhe te japesh dashuri dhe pse kaq i vogel. Thon qe 'eh eshte femije' por un e dija qe e ndjeje qe do te mbroja me cdo kusht; un e ti kunder te gjithve❤ Mi zbukuron ditet kur din qe ke gabuar dhe shkon e ben dicka per tme...
Ne rruget bosh te mendjes,te kerkoj heshtur,me nje fryme qe shpesh me ndalon. Neper net, gjume s`kam, dita s`ditka me zbardhe. Ne rruget boshe te shpirtit ka vec vetmi, kur ulem me veten per nje kafe te idhte , pa sheqer,merzitshem ne nje cep,shkujdesur shtrihem . Keshtu kam filluar te nxjerr ditet e mia,boshatisur neper mendje , vetmuar neper shpirt! Me vete them;-dimer eshte,ku do shkoj ,sa do vonoj!? Pranvera prape do te lulezoje! ~9.11.2021/ Athine
Fryma ime... Nuk e di se si ndihesh ti... Por mua po me merret fryma. Perpiqem te shfryj me gjith force merzine Ta shkul, ta flak tutje Por me kot, sa bej te marre fryme perseri, thith te gjitha mendimet qe me cojn drejt teje. Sado qe largoj mendjen dhe genjej veten me mendime kuturu, perseri, nje ulerime e brendshme qe renkon ne shpirt me theret drejt teje dhe dorzohem, me merret fryma... Nuk di si ta shpjegoj a te bind veten Sa mijera here premtime vetes qe nuk do te dorzohem, por qenka e kote... Ja ku jam un perseri, mezi marr fryme e as cigarja nuk me qeteson me si dikur. Por nje fjale e jotja, ajo do ndryshonte te gjitha ngjyrat e mia, qe tashme ne dukje jane vetem bardh e zi.
Ku të gjejmë ca njerëz që edhe kur na këshillojnë përpiqen ta gjejnë mënyrën më të bukur , që mos të na lëndojnë? Ku të gjejmë ca njerëz që kur na shohin një të metë na e mbulojnë? Ku të gjejmë ca njerëz që edhe kur gabojmë ndaj tyre na justifikojnë? Ku të gjejmë ca njerëz që kur na japin me dorën e djathtë nuk e sheh dora e majtë? Ku të gjejmë ca njerëz që për gëzimin tonë gëzohen e për mërzinë tonë ndjejnë dhimbje bashkë me ne? Ku të gjejmë ca njerëz që kur bota na rrokulliset luten për ne dhe na thonë "mos ke frikë ja ku më ke"? Ku të gjejmë ca njerëz që na ftojnë kah e mira dhe na largojnë nga e keqja? Ku të gjejmë ca njerëz që na duan sinqerisht, pa interes neve dhe familjet tona? Ku të gjejmë ca njerëz që na kujtojnë se...
Shumë njerëz i lëndojnë personat e mirë, sepse kërkojnë për dikë më të mirë në jetën e tyre, por gjithmonë përfundojnë me dikë më të keq dhe pastaj pendohen. Harrojnë se pendimi është i kotë, sepse askush me mend nuk rikthehet sërish me atë që e ka lënduar. Gjithkush përpiqet të gjejë njeriun e duhur në jetë, por askush nuk përpiqet të jetë vetë njeriu i duhur. Askush nuk përpiqet të vetëpërmirësohet dhe të bëhet i duhuri për dikë tjetër. I kërkojmë gjërat të gatshme, pa dhënë aq sa duhet nga jeta jonë. Kalon shumë kohë, ndonjëherë edhe e gjithë jeta, derisa një person e kupton realisht se ka jetuar për të kënaqur të tjerët dhe ka përfunduar disa herë i lënduar vetë. Është e trishtë, por edhe pse thuhet se njerëzit mësojnë nga dhimbjet...
Dua te di cfare forme ka marre kjo zemer brenda atyre fragmenteve qe rrahjet ia ndaluan, e te ish ndryshe nuk doja Te ndjeja ate perqafim kur zemrat behen bashke E keshtu mungesen do vuaja …. Ne kete mungese njoha durimin , njoha si te duash pertej kohes dhe ngjarjeve te jetes, njoha udhen sesi ta diktojne , njoha humbjen e pranimin e saj se mund te humbasesh dhe se njerezit nuk jane gjithnje aty ..edhe pse aq fort e trumbetojne. Ne kete mungese mesova te harroj, te mos I jap kohe me shembelltyrave te cilave ngjyra ju mungon, mesova vemendjen time askush mos e vjedhi me qofte edhe padashje , mesova te harroj ata qe me harruan, e te jem me ata qe kohen per mua ndalin. Ne kete mungese mesova te dua veten, mesova ne heshtjen time se jemi...
Leter... Do doja te te flisja per shume ndodhi qe kane ndodhur ne jeten time, por duke te te pare ne sy dhe pse jo mbase duke rrokur dhe goten duke e bere gezuar dhe duke te pare se sa bukur te buzqeshin syte... Nuk e di, mbase duhet te ndodhte sic ndodhi ne jete per mua, ashtu sic erdhen gjerat, si stuhi qe merr cdo gje perpara, duke len mbrapa dicka per te ndertuar perseri. Gjithmone duke menduar se gjithcka ndodh e ka nje qellim, nje arsye nga pas... gjithmon duke e gjetur veten perball deja vu se rradhes. Dua te dish, qe jo gjithmon e kam pasur te lehte. Fundja si gjithkush qe ne fund ka ecur me kembet e veta ne jete. Eshte rrezuar, vrare shpirterisht deri aty sa ka humbur dhe dinjitetin por qe me kohen ka sheruar cdo plage dhe...
E di qe sme degjon e di ... nuk e perjeton as kete kohe te marre . Jasht cdo frike e makthi je prehur qete ne qiell. Mes engjejsh qe ste gjykuan por prane te moren pergjithmon. Sjemi takuar kurre... e pra ti e dije me mire qe sjetojm pergjithmone. Akoma tingllon ajo e qeshura jote qe une degjoja nga tastjera e computerit tend. Mbase krejt tjeter ce ke pasur realisht. Por ne veshet e mi tingellonte e kristalt.. rrembyeshem dhe koket. Po ... e di e dashur ... me mungoje edhe kur ste kisha njohur... kur shpirtin tend se kisha pare me pare. Me mungoje ather kur ste njihja dhe cuditshem me mungon tani. Me kishin ngel ca fjale pa ti then .. Bella.
S'ka me mire se sa te zgjohesh me kenge gjeli (thone disa) mirepo nese ke kaluar nje nate pa gjume ose te trazuar, kjo kenge te ngjan me çangen lebetitese ose alarmin qe zgjon ushtaret ne mengjes apo ne raste gatishmerie ne stervitjet routine... dhe une nuk kam hasur ndonje ushtar te lumtur nga ky lloj zgjimi. Nata ime kish qene me teper se e trazuar dhe me njefare pertacie akoma me syte thuajse te mbyllur qe me dhimbnin e te enjtur porsi topa ping-pongu, me pak veshtiresi me kembe lokalizoj shapkat qe ndodhen jo larg krevatit por kurresesi afer ose ne menyre te rregullt nga njera-tjetra. Me disa levizje te njeriut te stervitur me erresiren ashtu pa hapur syte, kerkoj moken e ekspresit dhe ndersa e gjej, pesha e saj me kujton se...
Ne kodiket e Nag Hammadit qe jane shkruar perafersisht mbi 2000 vjet me pare perveç te tjerave eshte gjetur edhe nje papir me nje himn kushtuar Femres, femerores, shenjterise se saj, Perendeshes. Mendohet se ky doreshkrim i eshte dedikuar Isis, perendeshes por si perfaqesuese e gjinise femerore akoma me shume se Perendeshe ne vetvete. Ne shume pak rreshta pershkruhet bota e femres , fjale qe tingellojne edhe sot shume aktuale per mesazhin qe percjellin. Perendeshes se mrekullueshme, Zjarrit te plotfuqishem femeror! Ave o Isis! Une jam e PARA dhe e FUNDIT, Jam e adhuruara dhe e perbuzura, Jam e perdala dhe e shenjta, Jam e martuara dhe e virgjera, Jam nena, jam dhe e bija! (*) Jam shterpe e prapeseprape kam shume femije! (*)...
Ndoshta te vetmit njerez qe jan realisht te lire jan ato qe jan perballur me dhimbjet dhe frikat e tyre. Pa hulumtuar shkurtesat. Ato respektojne idete dhe gjykimet e te tjerve, por kur eshte momenti per mos e vra mendjen ato din ta bejn mrekullisht. Ato perjetojne cdo emocion si nje dhurate. Si nje mrekulli. Dhe nese kan deshire te qajne e bejne. Pa asnje lloj tip turpi. Perqafojne dhe shofin boten nga tjeter kendveshtrim. E tyre nuk eshte vetem lumturi por mirenjohje per jeten. Etje per bukuri. Asgje te meson me shum sesa dhimbja sepse sapo tja dilni kuptoni kush jeni dhe cfare doni. Dhe nuk mund ta imagjinoni veten ne asnjere menyre me te gjalle dhe me te bukur se kjo. (Perkthyer nga une - web Dedikuar bukurise genuine...
Ajo qe skan kuptuar kurre tek une eshte qe sme intereson c'mendon bota; as ti e as ti. Dhe kur ul koken e trishtuar eshte sepse nuk ndihem e kuptuar dhe ska te bej me meshiren apo viktimizmin... mua me merret fryma! Ndihem aliene ne nje bot ku te gjith mendojne se me njohin dhe mund te me japin keshilla kur ne te vertet ASGJE kan kuptuar... sepse un e di cfare me ben te lumtur; qoft ajo e drejt apo e gabuar. Me shofin me sy te mbushur me lot dhe kujtojne se jam engjell i lenduar... kur ndoshta mund te jen lotet e nje shpirti qe shikon padrejtesi dhe sdin si ta luftoj ate, mund te jen lotet e nje shpirti qe vet-sakrifikohet duke u vet-anulluar, pershtatur, adaptuar per te ber te lumtur njerzit qe do, mund te jen lotet...
Egzistojne njerez te mire Por un nuk jam nga ato. Egzistojne njerez te bute dhe qe me nje prekje te sherojne cdo dhimbje, Por un nuk kam lindur e till. Egzistojne njerez qe me nje buzeqeshje dhe heshtje i japin fund cdo konflikti pa u qelbur, Por nuk po flas per veten time. Sepse une kam lindur zjarr dhe si e tille di mire si te jap ngrohtesi shpirtetore dhe te te mbroj nga ditet e ftohta. Mund te ndricoj rruget ne netet me te errta dhe te mbroj ne beteje me armikun. Eshte dicka qe me vjen e natyrshme dhe me ben te ndihem mire. Ama ke provuar ti afrohesh zjarrit me shume sec duhet? A ke provuar ta ngacmosh apo te tentosh ta dominosh? Mjafton nje hap i gabuar dhe te percellon pa meshire. Imagjino tani per nje cast cfare...
hapat e shkujdesur me conin drejte nje agimi te neserm,pa kuptuar se si lidhja mendimet,se si koha me vishte me nje tantell te bardhe. Bardhesi e nje nudesie qe mund ta prekesh,,, Pastaj po mendoja c`lidhje ka nudesie me bardhesine!? Apo rilindin njera tjetren ne menyren e nje pafajsie. Shpesh njerzit se kuptojne nudesine,ne varsi te fijeve nervore qe ju veprojne ne tru,ju shkaktojne receptor nga me te ndryshem,ndjesi turpi,erotik,eksitim,por pak kuj i shkakton nje nudesi njerzore,energjin e nje pafajsie qe lind nga universi. Prefeksioni i nje magjie, se si ndertohet nje trup njerzor,se si ai flet dhe komunikon me ambjentin per rreth eshte nje gjuhe e humbur ne % me te madhe te shoqerise se sotme. Shpesh e pyes veten pse? PErgjigje nuk...
Po fleja gjum te divani, si cdo here kur jam vetem... kur papritmas degjoj te qeshura nga dera e shtepise. Cohem me vrap si e trullosur duke bere kujdes mos te perthy kemben e djathte sic e kam zakon nga qe jo vetem eci keq me ate kembe por perdor edhe shapka me plateau te gjate me peluche roz siper (dhurata e pare per mua pas lindjes, nga my blonde, sepse sipas saj kisha traskuruar veten duke humbur ate ceren si vamp qe kisha kur me njohi). Tentoj ta hap por si pernat, e paskam mbyllur nga brenda me celes... dhe nderkoh qe i marr, hedh nje sy te syri i deres. Perpiqem te realizoj cfare shoh duke larguar dhe afruar syrin e majte nderkoh qe me padurim tentoj te fus celsat te vrima duke thene me vete "Cdo gje eshte e...
Do te egzistojne ca kohe e mira ime, ku ti do te jesh shoqja me e mire e vetes tende.... Ca kohe, ku do kesh vetem supin tend ku te mbeshtetesh e te psheretish... Ku duart e tua, lotet nder syte e tu te vetme do i fshijne.. Gjate kesaj kohe ... mbase do ndjehesh e vetmuar .. Por jane pikerisht , keto kohe qe do te te tregojne si te qendrosh mbi kembet e tua.. e te behesh ajo cka ti deshiron te jesh !
Ka net qe me shuhen tera kujtimet. vrensirat behen te dendura,hena nuk eshte as gjysem as fare. Minutat behen net te gjata , pa drite. Mendimet me zene frymen,dhe asnjerit nga ato nuk i shkoj dot ne fund. Keto lloj netesh mundohem ti ndricoj me nje kandil te zbehte shpirti,qe here ka vaj e here s`ka. kto net kaq te errta per kete shpirt me nje kandil.Ti je ne drite te plote,patjeter duhet t`jesh ne nje drite te fuqishme hyjnore,por me thuaj dhe sa do vazhdoje nata ketej poshte?! Nje timber muzike i vdekur me rizgjon perseri, me duket vetja sikur bie nga nje mort mendimesh ne nje tjeter. E ne fund therret llogjiken ,dhe i thua te paraqitet per te ndezur dritat e saj te brishta. Ne nje faqe te zeze ajo shkruan me te bardhe,duhet te...
View: https://www.youtube.com/watch?v=3JWTaaS7LdU E mban mend kur syte tane u ndeshen per here te pare? Por kur doren time nder doren tende more, e mban mend? A i ndjeve e ti djerset e ftohta dhe pse fytyra ime perpiqej te fshihte cdo ndjesi , cdo emocion, cdo paqartesi? Gjithcka ndodh per nje arsye - thone, por ende sot , ende sot pyes veten kush ishte arsyeja qe ti ktheve syte nga une? E sot pyes , kush ishte arsyeja te kthesh edhe shpatullat? Ti e di qe asnjehere une s'do jem ajo qe do kthehet, sepse ti e di .....Une jam ajo qe per pak krenari humbas edhe ate qe shpirti fort ma kerkon. Por , edhe pse sot jam ende nen vrukun e asaj qe ndodhi....neser te premtoj se do te kujtoj si nje episod te bukur. Ke parasysh ato filmat qe...
Jutbina është qendra kryesore e kreshnikëve që përmenden në eposin shqiptar. Emra të tjerë që përmenden janë dhe Klladusha e Kotorret, të cilat gjenden në veri të Jutbinës së sotme. Jutbina, që sot në sllavisht emërtohet si Udbina, gjendet në Kroacinë jugore të sotme, në rajonin Lika, 50 km në veripërëndim të Zarës dhe në jug të parkut kombëtar të Plitviçkës.[1] Bjeshkët rreth Jutbinës Jutbina gjendet mbi një kodër, në një pozicion mjaft strategjik, nga ku mund të vrojtohet me dhjetëra kilometra më larg. Natyra është ashtu siç përshkruhet në Epos, me lëndina, ahe e çetina të shumta. Në veri gjendet Sava, në brigjet e së cilës Halili rrëmben Tanushën. Jutbina ka dhe një aeroport të vogël i cili u përdor gjatë luftës për sulme ajrore...
Perpiqem te evitoj vapen me sa te mundem, pasi sot dielli duket cakerrqejf. Megjithse ajo qe po pi nuk eshte se ndihmon ne kete. Por ja qe disa zakone nuk i nderroj dot, dhe kafeja eshte nje nga keto. Per te, jam i disponueshem 24 ore, ne c'do kohe. Paçka se nje bar province, ambjenti te rrethon me atmosferen tipike te bareve... Me muzike te mire, e xhingla te ketij lloji. Vecanerisht mua me terheq dyshemeja e ambientit te jashtem. Qe per shumekend s'besoj te ngjalle interes. Pasi s'jane vecse pllaka te vogla te nderthurura nga ato te trotuareve, ku i has rendom ne qytetin tone shumë ngjyresh. Por ja që mua s'di pse me japin nje ndjesi te vecante, ndoshta bashke me njerzit qe e frekuentojne. Buzeqeshjet salutuese vazhdimisht, një...
Me falni, me falni, me falni Ju lutem tme falni. "Hajde me ne, do te ndihmojme. S'je as e para dhe as e fundit. Do te ndihmojme. Braktis punen dhe indipendencen tende dhe hajde" "Cfare do bosh? Kisha menduar do braktisje punen dhe do kerkoje ndihme. Ske si ja ben tjeter... smund tja dalesh vetem". Ju lutem te me falni qe sot do ju nxjerr te gjithve gishtin e mesit. "Cben o goce" "Po na lendon me gjith ket agresivitet" "Ti sje kshu" "Ti je e lenduar dhe nuk din cfare bene" "Nuk eshte e hijshme per nje femer te sillet kshu" "Ti je tjeter njeri". Vertet... un jam tjeter njeri. Sjam as femer as mashkull... Jam mish dhe kocka. Kocka qe vibrojne nga deshira per te care mishin dhe ti tregojne botes qe gerrvishjet nuk i...
Ndonjeher kam nevoj te mbyll syt dhe te ndaloj kohen. Ne ato sekonda ndertoj endrrat e mia dhe bind veten se nje dit do i realizoj... nje dit do plotesohen deshirat e mia nje dit do harroj momentet qe kam vuajtur dhe lotet qe kam derdhur nje dit do e heq masken sepse sdo kem me nevoj ti pershtatem realitetit nje dit, nese nuk eshte teper vone, mbase do me kuptojne dhe nuk do bazohen vetem tek karakteri im i paqendrueshem. Un e di... Rrenja e gabimeve te mia eshte estremizmi: disa her bilancohem tek frika dhe disa her tek guximi i tepert. Bardhe o zi, nuk njoh nje rruge te mesme... nuk ngopem me normalitetin.
Te them qe i kam fiksim eshte asigje... live jan fantastik fare! Te shofesh cuna kaq te rinj te bejn nje muzik kaq te bukur, eshte me shkul floket :D http://www.youtube.com/watch?v=y4mwO-bJEek
Nuk arri te kuptoj a eshte kenga qe shpreh dhimbje apo jam un qe nuk ndjej me asgje tjeter?! Por doja te thoja: shprehjani dashurine njeri tjetrit. Ne familje... pas nje debati, pas nje sherri, pas nje akuze apo ngrejtje zeri te tepert; ska rendesi. Shprehjani njerit tjetrit dhe per me teper femijeve. Ato kan me shume nevoj per nje 'te dua' se sa per ndihme ekonomike... kan nevoj per aprovim nga ju, kan nevoj per nje perqafim ose per nje 'jemi me ty, mos ki frike askend', 'ke mbeshtetjen tone dhe nuk je vetem'... nuk arri te konceptoj pse dashuria akoma sot nenvlersohet; ta shprehesh ate nuk eshte turp. Shprehjani femijeve edhe kur jeni te merzitur sepse perndryshe do fillojne ta mbushin ate boshllek me therrime dashurie te...
Me erdhe ashtu papritur, me unikalja qe mund te kisha perjetuar . Me lumturove , me verberove me hodhe atje ku nuk mund ta kisha imagjinuar se mund te shkoja , me budallallepse ... a thua ishte faji im? A thua te ishte nga mos pervoja dhe pasiguria? Nga frika se nuk mu kthye asnjehere mbrapsht ajo qe te dhashe per vite me radhe?? Po tani pse me rikthehesh ? Ne nje forme me te eger akoma!? A kam faj un qe tu dhash me mish e me shpirt , te ofrova gjithcka qe mund te te me mbante kraharori , te fala dhe dinjitetin , por ti nuk me pyete asnjhere nese le nje pplage te thelle tek une , jo asnjehere! Mesova te hesht , Binda veten per vite me radhe qe ishe nje genjeshter , nje iluzion , asgje me teper. Te struka thelle ne...
Kam shkruar per cdo ndjesi timen , per cdo njeri ne jeten time , per cdo dhimbje ,lot a lumturi Kurre per ty … Por e di pse –ne.. Te shkruaj per ty do te thote te shkund pluhurin , te hap cdo kanate te mbyllur me aq kujdes, te terboj gjithe demonet e mi, te ngre peshe Olimpin me mitet e tij . Te shkruaj per ty do me duhet te them ate qe s’ia lejova kurre vetes ta thoja ….sepse ti ske per te qene kurre lamtumira ime! Ti do jesh perhere streha ime , ajo qe me pret aq embel , qe me ledhaton , qe nuk me le asnje cast vetem …je kujtimi im me I pafajshem , me I ndjeri , je jeta ime! Sepse une e ti jetuam nje jete , jeten qe do doja ta riktheja ne cdo cast, pa dyshimin me te vogel. Ti ndoshta mendon se une te harroj , por une kujtoj cdo detaj...
Penda me eshte thare, caji me eshte ftohur. Brenda kater mureve mbreteron nje qetesi e madhe, ndegjohen vetem tik-taket e ores se ngjitur ne mur. Jashte debora e madhe i ka mbuluar pullazet e shtepive. Po te kisha pasur krahe te fluturoje, do t'i shihja nga lart keto pullaze sikur te ishin mbuluar me nje carcaf te bardhe. Hapi dritaren dhe ne ato momente futet nje ajer i paster nga jashte, mu ashtu sikur nje dashuri e fresket kur futet ne zemren e nje njeriu qe dashurohet per here te pare. Marr fryme thelle, ndegjoj te lehurat e qenve endacak, te cilet sa me dhimbsen aq edhe i urrej nganjehere kur me ndjekin rruges kur kthehem ne shtepi ne oret e vona. Nata, ky miku im i vjeter. Ate cfare nuk arrij ta mendoje diten, e mendoj naten...
isha duke menduar dicka... shof shpesh ne filma qe kur 1 nen eshte e ndar nga burri ose burri nuk jeton mo njerzit fillojn ta shofin me sy tjeter nese kjo frekuqenton dike qe te rifilloj nga e para... shpesh her kjo nen ka fmi ... nje...dy...ose 3... deri dje sja veja shum veshim ktyre gjerave... por i ndodhi dicka te till 1 personit qe un du. akoma nuk e di se cfar mund ti ket than engjellit tim per babin e vet.... eshte e vertet qe nuk eshte shum qe ka ndodh ajo qe nuk duhet te ndodhte.... por pse kjo nen nese perpiqet te rifilloj nga e para duhet te kritikohet direkt per ket gje ? nje nen smund te perballoj vet rritjen e 2 fmi.... pse njerzit ne vend te ndihmojn vetem kritikojn ? ca i mungon atyre ? me vjen...
..genjeja veten dhe kjo kish kohe qe vazhdonte. E beja me nje vetdije te frikshme kete vetmohim sepse mendoja se ishte me e lehte per te ecur perpara. Strukja brenda vetes dhimbjen e te shkuares dhe shpresoja se duke e mbytur do te mund mos te perballesha me me te. Por sot kuptoj se e verteta ishte ndryshe. Te rimekembesh duhet te perballesh dhe mos kerkosh te ikesh larg saj. Mund te fshihesh nga njerezit apo gjerat qe te lendojne dhe te mendosh se kjo do te thote se ne nje fare menyre ti po ben paqe me te shkuaren.. Por jo... I gjithe presioni rritej brenda vetes , ashtu pa kuptuar derisa ne fund si maja ajsbergut filloi te rishfaqej dhe te therrmonte fasaden e ngritur me aq kujdes. Mjaftoi shume pak per te pare veten gjunjezuar para...
Top