Pse Turqia pas ShBA-s është shteti më strategjik për shqiptarët?!

Debat për Turqinë po, ditë e natë, por për vëllezërit tuaj që jetojnë atje, o shqiptarë!

Koshi i Politikës / Alzan Berisha

Pas ngjarjeve të fundit tragjike në Turqi, ku një pjesë e ushtrisë provojë të merrte pushtetin, debati te shqiptarët, e sidomos në Kosovë, nëpër RrS (rrjete sociale) ka marrë dhen.

Mirëpo, duke e parë natyrën e debatit që është duke u zhvilluar, mund të provohet të bëhen dy ndarje të mëdha të grupeve që janë duke u marrë më këtë temë.

Në grupin e parë mund të futen të gjithë ata që kanë frikë, me të drejtë e pa të drejtë, nga koncepti Lindor i Turqisë e veçmas nga ‘dashuria fetare’ e Presidentit aktual Taip Erdogan. Në këtë grup bëjnë pjesë edhe lloji i zëvendësministrit të Qeverisë Mustaf, Gjergj Deda, i njohur si njeri që e merr vazhdimisht postin qeveritar nëpërmjet shantazhit dhe nuk skuqet fare. Madje guxon e flet e flet ...

Po ashtu brenda këtij grupi hyn fuqishëm edhe pjesa shqiptare me identiteti të theksuar europian, të cilën e shohin Turqinë thjesht si e kundërta e proviences së qytetërimit Perëndimor.

Në këtë grup hyn edhe Kryetari aktual i PDK, Kadri Veseli, i cili orientimin e vet politik në drejtpeshimin Lindje-Perëndim e përkufizoi pa ekuivok drejt Perëndimit. Sado që mendimi i tij i shfaqur në lidhje me këtë çështje ishte i zhveshur nga diplomacia e nevojshme e një burrështetasi të ardhshëm. Ai nuk kishte pse e ‘lëndon’ askënd për të dëshmuar se kush është në të vërtetë!

Në grupin e dytë do të mund të përmblidheshin të gjithë ata që për Turqinë ruajnë edhe një emocion e jo veç arsye. Këtu bëjnë pjesë edhe deputeti me ‘mjekër arabe’, të cilën kur e shikon pa ia ditur mbiemrin e merr për një njeri që vjen diku prej vendeve arabe. Por sa e kupton që ai e ka mbiemrin Kelmendi, atëherë njeriu pa dashje edhe mund të stepet për disa sekonda për ta kuptuar se kah Kelmendi me një arab, o Zot?!

Po në këtë grup bëjnë pjesë edhe partia e ministrit që dha dorëheqje për shkak të një aktakuze. Veçmas janë të njohur përfaqësuesit e ‘revolucionit të laramanët’ në Maqedoni.

Mirëpo të dyja grupet e mëdha të themi kushtimisht në thelb të debatit nuk e kanë vënë interesin real të shqiptarëve që janë në miliona në Turqi. Pra, nga këndvështrimi i shqiptarëve të Turqisë, të cilët janë më shumë se krejt shqiptarët në Ballkan, duhet parë dhe orientuar debatin.

Para këtij realiteti nuk vlen asnjë arsyetim sado i drejtë e shqetësues qoftë ai. Sepse më shqetësues se gjithçka tjetër është e drejta e shqiptarëve në Turqi për ta fituar statutin e pakicës kombëtare shqiptare.
Prandaj Turqia, pas shteteve të Bashkuara të Amerikës është shteti më strategjik për të dy shtete e gjysmë shqiptare.

Me Presidentin Taip Erdogan apo me drejtues tjerë të popullit turk, shqiptarët duhet të jenë në bashkëpunim të ngushtë për ta ndihmuar popullin vëlla shqiptarë në Turqi, i cili është duke jetuar, kur është në pyetje e drejta e tij etnike e kombëtare si gjarpri nën gur, si thuhet në popull.

Krejt në fund, për ta zbutur frikën e shqiptarëve europianë dhe për ta qetësuar yryshin e myslimanizmit të shqiptarëve prej shqiptarëve, po i sjellim vetëm dy fakte kryesore historike:

E para, janë shqiptarët ata që e bën Perandorinë Osmane të mos jetë vetëm turke ose më pak e tillë dhe

E dyta, janë po shqiptarët që e bën Turqinë shtetin e parë unikat në botë me fe myslimane e me ndërtim, formësim e rregullim shtetëror të proviences Perëndimore (qemalizmi).

Debat për Turqinë po, ditë e natë, por për vëllezërit tuaj që jetojnë atje, o shqiptarë! http://gazetainfopress.com