• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

Poezi te ndryshme

fcbesia

Anëtar i Respektuar
Naim Frashëri-Fjalët e qiririt​


Ne mes tuaj kam qendruar
E jam duke perveluar
Qe t'ju ap pakez drite,
Natene t'jua benj dite.
Do te tretem, te kullohem,
te digjem, te pervelohem,
Qe t'ju ndrinj mir' e te shihni,
Njeri tjaterin ta njihni.
Per ju do te rri te tretem,
As nje cike te mos mbetem,
Te digjem, te qanj me lot
Se deshiren s'e duronj dot.
Une zjarrit nuk i druhem
Dhe kurre s'dua te shuhem,
Po te digjem me deshire,
Sa te mundt t'ju ndrinj me mire.
Kur me shihni se jam tretur
Mos pandehni se kam vdekur :
Jam i gjall' e jam ne jete,
Jam ne dritet te vertete;
Une jam ne shpirtit tuaj,
Mos me kini per te huaj.
Me eshte falur durimi,
Andaj po digjem si trimi,
Sa me kenda t'ju benj mire,
Te mos mbeti n'erresire.
Jakeni, rreth meje rrini,
Flisni, qeshni, hani, pini
Ne shpirtit kam dashurine,
Pa digjem per njerezine...
Me zjarr ta djek mushkerine
E te tretem per njerine
Une dua njerezine,
Miresin'e urtesine.
Ne behi shoke me mua,
Ne me doni si ju dua,
Njeri tjatrine ne doni
Te paudhe mos punoni...
Une, duke perveluar,
Njerezit i kam ndrituar;
Kam qene mik me njerine,
Andaj i di e me dine...
Dua shum fjale t'ju them,
Po trembem mos ju benj ujem.
E ku shkruhene ne karte
Fjalet' e gjuhese 'zjarrte ?


SHENIM:
Qe te mos kete ngaterresa neper tema, po i levizim poezite ne dy tema te caktuara. Ketu mund te postoni poezi te huazuara, qe keni pelqyer diku neper internet, ose keni lexuar ne ndonje liber, poezi te autoreve te ndryshem, te njohur apo anonim dhe mos harroni ta shkruani origjinen nga eshte marre :)
 
Last edited by a moderator:

*Mia*

Slave To The Rhythm
Po edhe sikur...

Po edhe sikur ditet te binin
ne humneren e neteve,
perseri, prape ka nje pus
ku prehet qetesia.

Dhe duhet te ulesh
buze erresires
dhe me durim te peshkosh
driten-
qe bie atje

Pablo Neruda
 

Aurora

Anëtar Aktiv
Atdheu nuk ka nevojë…!

Atdheu nuk ka nevojë që vetëm të thuash; që e don !
Por Atdheu ka nevojë të ia shërosh plagët´ kur ai rënkon!

Atdheu nuk ka nevojë që ti të mburresh me emrin e ti !
Por atdheu ka nevojë që ti ta nderosh me punë e ndershmëri !

Atdheu nuk ka nevojë për emrin tënd plot lavdi…
Por ka nevojë që të mos lëndohet` kur përmendesh ti !

Nuk ka nevojë Atdheu për paratë e tua, as për tënden pasuri !
Por ka nevojë për njerëz të vërtetë,
me plot kuptimin dhe vlerën, që ka fjala: Njeri !


Llemadeo
 

Giovanni

Anëtar i ri
Do te vdes per ty
askush sdo ta kuptoj
qe ne jeten tende
une nuk ekzistoj

Ne kete bote deshta
qe i lumtur te jem
ne duar e mia
vetem ty te kem

vetem ty te dua
Te dua pa mas
dashuri te tille
kurr ne jete skam pase

nuk ndalen lotet e mi
sa te zgjat kjo jete
ato jane nje deshmi
se te deshta mete vertete

pse une te dua me zemer
kur ti sme don fare
te lutem me duaj dhe ti
se jam une nje femer shqiptare

kur te kuptosh se kam vdekur
jetoje jeten me gezime
jeto me ate qe ste don
aq sa te deshti zemra ime

Poezit e mia per ty
kurr sdo te kene fund
edhe nesee tere jeten
nuk te takoj askund


Nje dit kur te zgjohesh
mos i laj syte me lot
dikush do te tregoj
se nuk jam me ne kete bote


ne kalendarin tim
veq dy data jane
njera kur u pame
dhe tjetra kur u ndam

kur te me pyesin engjujte
qka ke pa me sy
do te ju thom
qe ne ket bote te kma njoft veq ty

dhe kur emrin tim
ti do ta bejsh be
ateher edhe engjujt
do qe qajne per ne


*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

kitrra 123

plak gjufurrak
اobanesha



Me njat shtat sikur selvi
Djalerise gjumin seç u prishe
U ke marre madheshtine bjeshkeve
اobanesha e Malesise

Mengjeseve t’hershme te çdo pranvere
Me tufe delesh bjeshken mesyn
Ngrohtesia vale e gjoksit tend
Boren bjeshkeve seç e shkrine

Kaçurrelat ta mbulojne belin
Syt e mbushur kaltersi
Faqe t’kuqe sikur molla
E tera shkrihesh ne embelsi

Beqaria te thurin endrra
T’blejne duvak per nuseri
Lum i lumi qe pret diten
Besen te i japish TI


*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

Giovanni

Anëtar i ri
Te mallkoj.....

loti i kristalte
mbi faqe rreshket
mendimi qe sme don
nuk me le te qete

ndihem i vetmuar
ti me mungon
ne keto momente
vec loti pikon

shpresoj sadopak
ty te harroj
me bere te qaj
ndaj vec
te mallkoj...



*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

Aurora

Anëtar Aktiv
Shkruan: Llemadeo

Poemë

Ndarja e kombit

Dardaninë e marrun me dhunë
që Kosovë ja vunë emrin kur e shkelën...
se Sllavisht e donin çdo punë
dhe në akcent të tyre e donin dhe emrin...
Sot po luftojnë vetë shqipëtarët, bijtë e Ilirisë
të cilët dhe gjuhën e të parve shkojnë tuj e përzije
me do fjalë turçe e sllavishte, kundër çdo të mire,
Po luftojnë me e nda me letra zyrtare Dardaninë
Me e nda përgjithmonë Shqipërinë Ilire!

Në emër të të njëanshmes pamvarësi...
në emër të politikave fanatike…
të kolltuqevë që ëndrrojnë ti gëzojnë në përjetësi,
të gradave të bukura e simpatike…
në emër të pa aftësive për të ditur,
në emër të pa aftësisve për të njohur historinë,
në emër të pa aftësive për të njohur atdheun,
në emër të çdo pa aftësie tjetër,
po e ndajnë Dardaninë me truallin e Ilirisë së vjetër!

Po thërrasin enveristët-stalinist të Tiranës:
"Kujdes ju, se mos Shqipërinë e bashkuar na përmendni!",
Po thërrasin të friksuarit e Prishtinës:
“Jo, jo, ne nuk duam bashkim me Atdheun Amë!”,
po gëzojnë xhaonturqit me çallmat në fyt...
ndërsa bisha sllave e uritur, gjëmon duke pritur mënjëanë.

Hej Iliria ime,
Që vetëm nga avioni ti dalloj trojet,
malet e brigjet e tua vetëm prej atje lart dallohen
piramidat mijra vjeçare, kështjellat,
vetëm nga avjoni tash mund të shikohen.

Ska mbetur gjë tjetër nga shqiptaria,
burrëria ka vdekur, Besa e të parëve tanë është shuar.
burrecat që mbas .... grave gjithë ditën shikojnë
kafeneve anë rrugës rrinë duarlidhur duke pritur e shpresuar
se mos kush ndonjë copë liri apo bashkim ua hedh kah të kalojnë!

Ndërsa Iliria plakë, malet e tokët e lashta, historia, gjëmojnë,
mbuluar me pyje e shkurre, ndërsa kur marrin flakë nga zjarret
nxjerrin në dritë gurët e statuajt e Ilirisë…
dhe turrët sllavi e thotë se sikur është Ilir, i duket...
i ardhuri si cub hajninash njëmijë e katërqind vjeçar,
I thotë malit Ilir, se sikur është “sllave krahina”,
që Iliri-Pellazgjike i thonë tash e tridhjetëmijë vjet më parë!

Ndërsa shqipëtari, i biri i Ilirisë së vjetër
shkon e ulet galmuç shtatë herë në ditë…
para çallmës së Osmanit-hajdut karavanesh…
i cili e nisi turrin e tij me plaçkë të bame
kur kinezëve punëtorë të mirë, plaçkitë ua kish,
atëherë kur ata sillnin mëndafshe për tregjet Veneciane.

Ashtu u pasurua Osmani i parë, i biri i Turkemnistanit aziatik
dhe turrin e mori me bandat e ti e ju sul Kostandinopolit, mesdheut Antik
Ku Kostandini` bir i Nishit të Ilirisë, kish ngritë qytetrimin
dhe kulturën e Bizantit kish shtri në ato brigje
kur Europa ngrinte kështjella nëpër maja e mbi ujë
për tu shpëtuar bishave të natës, ujqërve e arinjëve...!

Ndërsa në të njëmijëtin e treqind e gjashtëdhjetëtin vjetë
mbas gjashtëdhjetë vjet luftrash` Kostandinopoli ra...
eh mjerë mesdheu, mjerë Troja e lashtë, mjerë Bullgaria,
Rumani e mjerë, mjerë Greqia dhe Iliria vetë
se në ç`duar hajdutësh u gjënd mesdheu i shkretë!

اallma osmane valvitej Mesdheut,
sulltanet haremet i shtuan me vashat e Ballkanit
ku nga tridhjetë për një herë gishtrinjtë e këmbëve ia lëpinin
dhe trupin ja falnin dhunshëm në harem Sulltanit...
e kopila pa deshirë` të mjerat robina lindnin!

Askush nuk mund ta dijë se kush ishin ato vasha të gjora
që skllave u banë, vllezërit prej shpatës ti shpëtojnë...
Armene të bukura thonë, Romune, Bullgare, Greke, Afrikane,
Sllave, dhe Shqipëtare kishte, se smundet askush ta mohojë!

Ndërsa çallma osmane pushtetin e dhunës e vuni në brigjet e Ballkanit,
Shqipëtaret e vertetë mbas trimit Gjergj Kastriota
u bashkuan në një kushtrim lirie për atdheun.
Krah ju ba Leka i Dukagjinit me fjalët e besët e forta
siç ishte e Ilirise tradita ma e mirë e Dheut,
Dhe luftuan sa shëmbull ju ban botës në veprat e trimërive
deri sa jeta e tyre u shue në ato kohra!

Shqipëtarët, bijtë e Ilirisë, luftuan sa mundën,
por ah` tradhëtia hyni, vesi i mashtrimit osmanlli
me pare të verdha, me një farë Florini
erdhi tuj i mashtrue vllaznit shqipëtarë
e kundër njëri tjetrit mjerisht i shtini!

Ja fali osmanlliu një qese me pare arit
të birit të shqipëtarit, veç me ndrrue fenë...
la fali edhe një qese tjetër, biles edhe një gradë ja vuni krahit,
veç ai ta vriste të vëllanë e vet e ta shante Skënderbenë!

Ashtu mjerisht fillojë tradhëtia mids vllazënve shqipëtarë,
filloj vrasja, që nuk e kish e Ilirisë burrëria jo kurrë ma parë.
Filluan plaçkitjet, dhunimet, deri dhe fisit me ja dhunue motrën
me ja vjedhë pasuninë e te tanë çka kish,
me ja vra deri dhe fëmine e me ja shkaterrue votrën.

Dhe u turren pseudo-shqipëtarët për grada deri në Kostandinopol
që Stamboll ia vuni emrin Osmani kur e pushtoj...
dhe aty në oborr të ti` poste morën të nalta
këshilltarë, ministra e deri dhe ambasador...!

Ndërsa Shqipëria gjëmonte nën mjerimin e luftrave,
maleve iknin ditën, netëve luftonin pa pushim
qytetet e Shqiperisë nga hordhitë ti çlironin,
ato që vllezërit plangprishës i drejtonin prej stambollit…
herë si pashallarë të turkut e herë si batakçinjë...!

Fushat e arbërisë u lëshuan
kur mijra shtëpiat u dogjën nëpër natë,
kur mijra kishat u shëmbën nga osmanllinjtë,
kur toka shqipëtare u dogj
e mbeti djerr aq gjatë!

Por shqipëtarët e vërtetë duruan,
një me Ujqërit në male u bënë,
në një shpellë me Ujkun fjetën
në bark të ti qumshtin e pinë
dhe kurrë nuk pranuan të dorzohen as ta falin lirinë!

Dhe një ditë kur Turkmenistan-osmanllija
që as gjuhë amëtare nuk kish...
po e thynete qafën andej nga anadollija…
ndërsa gjuhën amtare po ja krijonte një bir i Ilirisë
dhe me shkronjat europiane po ja pagezonte
ai që po ia mësonte deri edhe shkrimin e të shkurtër historisë...

…Thej qafën më në fund osmanllija
me pashallarë e sulltanë deri dhe me shërbëtorët shqipëtarë...

Por ah` mjerisht në të tonat vatra
kur shqipëtarët të çorditun mbas çallmave e gradave osmane ishin,
një tjetër osmanlli po hynte të sundonte
dhe një nam të zi truallit shqipëtarë po ja bante
ku me gjak për një shekull do ta lante e shpërlante!

Kalojë shekulli i mjerë i luftrave ballkanike
ku shqipëtarët mbetën të ndamë në katërqind copa
ndërsa europa shihte prej larg, maste e priste,
tuj e falë si dhuratë kombin shqipëtarë...
atje ku ja merrte mëndja së janë fuqitë e forta!

Nuk donte europa që në ballkan të kish
një shtet apo komb me besimin e osmanëve…
ndaj mjerisht dhe me ligje e coptojë katërfish
atdheun e të mirëve, të të vuajturve, trojet dhe bijtë e Ilirianëve!

Ndërsa sot qytetrimi slejon ma dallime fetare, po thonë!
Edhe pse një racizëm modern fshihet pas çdo vule.
Pra nuk po e lejojnë bashkimin e shqipëtarëve
por një shtet të ri po krijojnë prej të njëjtit komb,
prej të njëjtës gjuhë e gjak, prej të njëjtës tradite të lashtë e kulture,

Sigurisht që një murë të ri po ndërton euorpa,
ndarje me Azine kërkon në Ballkan,
ndarje si një mur gjigand që përmidis trojeve tona
po ndan zyrtarisht ortodoksia, deri dhe vëlluan me vëllanë!

Ndërsa disa shqipëtarë e duartrokasin ndarjen
dhe krijimin e një shteti të ri e quajnë si punë me mënd...
sepse funksionet e larta ata mundën ti kapin
dhe botës të bredhin si politikanë…etj, nëpër çdo vënd!

Uf, o tmerr, po ma i zi a ka o Zot ndër kohët tona
Kur qytetrimi po ngren lart të drejtat e njeriut…
Në një kohë kur e stervitura, politka ditore
Po thërret për bashkime shtetesh këndej nga Europa
Ndërsa bashkimin e të njëjtit popull po e ndalon me ligj!

E si mund të ketë Kontinent të bashkuar,
kur popujt e një gjuhe, të një kulture e gjaku i ndajne me zor?!

اfarë thashë, me zor?

Oh` jo, jo me zor, por me deshirë të njaj shqiptarllek fanatizmi
Që shtatë herë në ditë falet para çallmës së Osmanllinjëve…
Falet para atyre që ja ndrruan dhe perenditë
Para atyre që bijat shqipëtare` me dhune ua çuan robina sulltanive…!

Llemadeo

2007
 

Aurora

Anëtar Aktiv
Zeri i heshtur

Do te kisha deshire
Te jem memece
E te flas vetem me ndjenjat
Te flas vetem me zemren
A thua cfare gjuhe do te ishte ajo
Kur te mos flas me goje.

Por nga keto te theme
Ne heshtje
Me ndjenja
Se ti je drite e syve te mia
Dhe te dua
Me shume se kur flas me goje.

E goja nuk ka te ndalur
Kur zemra e detyron
E ndjenja te therret
Te kerkon
Qe te jesh aty
Ne qerdhe te saj.


*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

Elushe

Vogëlushe
Aktualitet

Moj kohe e mbrapshte
me vrave, me trete
mbartese parazitesh
helmove, me preke
ne zemer mizore
infektuar me fjale
xheste e te cmendur
humane te perdale.
Moj kohe e cuditshme
pakuptim harbuar
i cmende te gjithe
ne gjume e zgjuar.
C'burg foritfikove
ne kafazin njerezor
moj kohe e pakohe
e mbreterimit kafsheror.

*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

Aurora

Anëtar Aktiv
Te falemnderit fcbesia.
__________________________

Toke e shtrenjet


Toke e bekuar
Nga Zoti qe moti
Toke e mbrojtur
Nga Gergj Kastrioti.

Toke e vlefshme
Vlera me e madhe
E thurur me shkrime
Te gjuhes shqiptare.

Toke e pa mposhtur
Nga koha ne kohe
Mallkuar qofte cdo kush
Nese te miren s´ta do.


Toke e qendreses
Toke e trimerise
Toke e kenduar
Ne Lahuten e Malsise.

*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

Aurora

Anëtar Aktiv
Lavdisë

O fjalë e shenjtë, që vetëm për heronjtë e vërtetë dhe vlerat je krijuar,
A smë thua, çkanë me ty servilët, ata që hero e thërrasin
اdo mik a mike të tyre´ që qefin ua bën…,
اdo të korruptuar të kohës´ që orekset ua ushqen ?!

A smë thua o shkëlqim i gjithë universeve,
çfarë kanë me ty pseudotë e çdo lloji,
të cilet vetvetes' papushim, grada i ngjeshin...?!
Ndërsa me shkarraviteje, vlerat zënë e përqeshin!

Ti qëndro atje lart o fjalë hyjnore,
Në kupën më të lartë të qiejve´ qëndro´
Dritë në ballë mu bëj vlerave dhe Heronjëve !
Ndërsa pseudotë, mashtruesit ´ i injoro !

Llemadeo
 

SuRiAnA

Anëtar i Nderuar
HYMNI I FLAMURIT - F.Noli

O Flamur gjak, o flamur shkabë,
O vënd e vatr' o nën' e babë,
Lagur me lot, djegur me flagë,
Flamur i kuq, flamur i zi.

Fortesë shkëmbi tmerr tirani,
S'të trëmb Romani, as Venecjani,
As Sërb Dushani, as Turk Sulltani,
Flamur i math për Vegjëli.

Flamur që lind Shën Kostandinin,
Pajton Islamin e Krishtërimin,
اpall midis feve vllazërimin,
Flamur bujar për Njerëzi.

Me Skënderben u lavdërove
Dhe në furtun i funtmi u shove,
Me Malon prapë lart vrapove,
Yll i pavdekur për Liri.

Sa shpesh pastaj për dhe u shtrive
Me zjarr e zi u ndeze u nxive,
Po çdo mizor me shpat e grive,
O fushë kuq, o shkabë zi.

Përpjetë pri e Shqipërinë,
Përlintj'a shpirtin dhe fuqinë,
Diell për vllanë, yrnek për fqinë
Për botën ënder e qjell i ri.



Sa me plq kjo poezi ..e vogel e kam recituar per 28 Nentor :D
 
Last edited:

fcbesia

Anëtar i Respektuar
Xhorxh Gordon Bajron
Nga ''Shtegtimi i اajld Haroldit''(*)

Lamtumirë, Atdheu im

O lamtumirë! Atdheu im
Po zhduket dalngadalë:
Gjëmon stuhia me tërbim,
اaçri gërhet mbi valë;
Pas diellit që po flakëron,
Po nisemi të lirë;
Dhe ty, si atij që përëndon,
Atdhe, Natën e Mirë!

Kur nesër rishtaz ai diell
Do lindë me shkëlqim,
Do përshëndesim det e qiell
Po jo atdhenë tim,
Në vatrën time nuk ka zjarr,
Nëpër avllit' e forta
Të kullës sime rritet bar,
Im qen po leh te porta.

"Ti pazh i vogël, pa m'u qas!
Pse qan e po vajton?
Mos të tremb deti me tallaz,
A shqota të tmerron?
Pa fshiji lotët; anija jonë
E shpejtë është dhe e fortë:
Nuk ka skifter që fluturon
Më shpejt e më gazplotë".

"Le të kanosen erë e det,
Nuk trembem nga asnjë shqotë;
Po, zoti اajld, mos u çudit
Që po më rrjedhin lotë;
Prej babës e prej nënës ik,
U ndava prej shtëpisë;
Tani s'më mbetet asnjë mik,
Veç teje e përëndisë.

T'im at' e pashë që duron,
Kur më bekoi me mall;
Po nënën kush m'a ngushullon
Gjer sa të kthehem gjallë!"-
"Pusho, pusho ti djal' i mirë!
Të kanë hije lott;
Po të isha vetë zemërdlirë,
Nuk do t'i mbaja dot.

"M'u qas, m'u qas, ti trim besnik;
Përse më qenke zverdhur?
Mos trembesh nga një frëng armik,
Apo nga det' i ndezur?" -
"Sër اajld, nuk jam aq frikacak.
As zverdhur jam prej frikë;
Po kur kujtova gruan larg
M'u zbeh faqja besnike.

Rron ime shoqe me tim bijë
Në kullë te këneta:
Nd'e pyeçin ç'u bë babai,
ا't'u thotë nënë-shkreta?" -
"Pusho, trimi im, të mora vesh,
Ta njoha brengën tënde;
Por unë zemërlehti qesh
Që shkoj nga këta vënde".

Kush u beson psherëtimave
Të femrës që mbush sytë?
Ia than lotët qepallave
Ndonjë dashnor i dytë.
S'qaj për gëzimet që humbas,
Rrezikun që më vjen;
Po vetëm qaj se nuk lë pas
Asnjë që lotn' e vlen.

Në botë mbeta fill i mjerë,
Në detin pa kufi;
Përse të qaj pra për të tjerë-
Për mua s'qau njeri.
Do t'angullijë ndoshta sot
Im qen gjer sa të gjejë
Ushqim nga ndonjë tjetër zot;
N' u kthefsha do më shqejë.

Pra, mermë, o lundër, dhe vrapo
Në detin plot buçim;
Dhe shpjermë në çdo vend që do,
Veç jo në vendin tim!
Të falem det i kaltr' i zi!
Dhe kur të shkel i lirë
Në dhé, të falem, shkretëti!
Atdhe, Natën e Mirë!
 

Shpirti_I_Njerit

MACOKJA :p
Kjo Poezi eshte vetem per Fcbesia

Thrret Prizreni mori Shkodër
Oh hajde t'rrimë se ta kam motër
merre Durrsin e Tiranen
se na kshtu e gzojna nanen

Unë thras Peje dhe Gjakove
Ferizaj LLap, dhe Rugove
Vjen Decani Mitrovica
Kaçaniku e Kamenica

Vjen Gjilani dhe Prishtina
Ferizaji edhe Klina
Kshtu n'kala sebashku t'rrina

Kur do t'vini mos harroni
edhe Krujen ju ta ftoni
Coni lajm ne Gjirokaster
Tepelene e Mallakaster

Has Mirdite Kuksin me thirr
e thrras Korcen me rrethine
thrras Tetoven Gostivarin
thrras Ulqinin the Tivarin

Bujanovci oh vjen Presheva
Suhareka e Malisheva
Tan trojet oh Podujeva

Kam thirr Plave kam thirr Gucin
e po Hote Grute dhe Malsin
Kam thirre Diber, Ohrin, Strugen
merre Lezhen edhe Puken

Vjen çamëria vjen Janina
lumt na t'lumt s'bashku do t'rrina
Manastiri oh ka cu fjale
githese qysh unë kam me ardh

Gjithese qysh unë kam me ardh
se për Korce malli m'ka marrë
por ni bese m'ka thanë e ki
herë do kure te ju do t'vi

Kur do t'vini dorë për dorë
mos harroni shkoni n'Vlore
conja Vlorës një porosi
një flamur te majn ne gji

E pra vllazen edhe motra
hecni këtu se na thrret votra
një kurore bashke ta qendisim
një flamur pa yll ta ngrisim

Le të merr vesh bota mbarë
kështu rrin z'bashku
POPULLI SHQIPTARE.



Afrim Muciqi
 
Last edited by a moderator:

Elushe

Vogëlushe
Engjelli me krahe shqipje
{Nene Tereza}

Prej shqipes krahet i mori
E u lut per dashurine e Zotit
I vogel eshte globi
E madhe bota e lotit

Nuk ka diell me te madh
Sa ai i varferise
Bota eshte krejt e vogel
E ngrohet prej diellit te dashurise

Oh nena jone e shtrenjte
Lotet e botes ne zemren tende i prite
O nena e perjetshme
O engjell me krahe shqipje

*HUazuar*
 
Last edited by a moderator:

Ylli-1

Etnoshqiptar
LULET E HELMIT

A nuk dalim bashk
Luadheve të vuajtjes?
Të mbledhim nektarin
E luleve të helmit!
Dhe të pijmë ujë
Në puset pa fund!
Pasqyrë do ta kemi
Ndërgjegjen tonë!
Kurse lart mbi ne
Do të jetë vetmia!?


*Huazuar*
 
Last edited by a moderator:

ymer

Antarë i ri
Poezi te ndryshme

Unazen e dikujt tjeter ne gisht po e mbaj
SA her qe e shoh me mall per ty qaj
Ti me mungon krejt cka je
Une te kerkoj por askunds`je
Tjetren ne krah e ty ne zemer
Jam mbush me mekate qe s`ju ve dot emer
Po mekati me i madh per mua mbete ti
Po si cohet jeta me kto marrezi
Tjetra me puth buzen e me perqafon
Une mbyll syte mendja tek ti shkon
Rruges i shoqeruar kur dal me ate
Zemra ndalon rrahjet s1dua te shoh asgje
Une te dua ty me tjeter jetoj
Ajo me flet me mua, une emrin tend shqiptoj
Pse qenka nda me hile keshtu kjo bote
Ne moshen me te bukur me jetu me lot zemer

*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

ymer

Antarë i ri
Poezi

Deri kur ne vuajtje
Deri kur ne vetmi
Deri kur kjo zemra ime
Do te vuaj per ty
KUr mbi varrin tim
Fillon punimi
Kur mbi koken time
Fillon vajtimi
Kur mbi varrin tim
Vendoset kurora
Ateher dije e dashur
Se perjet te harrova



*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

ymer

Antarë i ri
2 poezi shum te mira

E dua syrin tende
te me shikoj vetëm mua
E dua zemren tende
te rrahi vetëm për mua
E dua trupin tende
te bjere vetëm mbi mua
I dua buzet e tua
te me puthin vetëm mua
I dua fjalet e tua
te me flasin vetëm mua
I dua te gjitha pjeset
e trupit tende te me
perkasin vetëm mua
Por mbi te gjitha keto
vetëm " TY TE DUA "
---------------------
---------------------
Nga cila fjal ke frik me shum ?
TE DUA apo TE URREJ ?
Cilit veprim i frikesohesh ?
Nga cila ane ke droj ?
Cilen do qe te them ?
Pasi per mua e njejta gje ndodhne te dy rastet
Ne te njejten koh te dua dhe te urrej
Malli per ty shpirtin ma kaplon
E urrejtja per ty syt mu verbon
O zot si mundet te mbaj nje shpirt kaq shum ndjenjave
E si mund te bej ball kaq shum mundimeve
Pse kaq shum t`dashuroj
Kur parajsen n`ferr ma shnderrove
E si mund te urrej
Kur dashurin e pasjonin ma mesove

*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:

ymer

Antarë i ri
edhe nje poezi e mir

I ulur mbytem ne mendime
Plot pyetje që rrjedhin ne mendjen time
Si lum pa mbarim
Pyetje që duken pa kuptim

Pyes lotin pse gjumin ma prish
Ai me thot pyet zemren që ta dish
Pyes zemren pse me rreh kaq fort
“Se pa ate që do ti nuk jeton dot”

Pyes shpirtin tim
Pse valle vetëm renkon
“Po si mund te ndjesh gezim
Kur ty ai cdo dite te mungon”

Pastaj neper erresire
Pyes syte e mi
Pse nuk kane me ngjyre
Pse shohin vetëm bardh e zi
Ata te trishtuar kthejne koken te dy
“Sepse ai që na fali ngjyren u largua nga ty”

Pyes buzet e bera llum
Po ju ku e keni embelsine
“Shko pyet ate që do shum
është i vetmi që mund te jape një shpjegim”

Befas ne faqe me rreshket një pike lot
Dhe pyes faqen po ti pse vajton
Ajo e pafajshme ul koken dhe me thot
“Ti e do shume por ty ai s’te don”

Pyes zotin nese faqja ka te drejte
“Nuk e di” ai me thote
Kte duhet ta zbulosh vete
Dhe askush tjeter ne këtë bote

Pyes mendjen a ka ndonje shpetim
Ndonje ilac, ndonje sherim
Ajo me thot “hape zemren pa u druajtur
Ndryshe gjithë jeten ti ke për te vuajtur”

Pastaj kthehem tek qoshja ime e vetmise
E mbuluar me plaget e dashurise
Thjesht veshtroj qiellin e zymte me lot ne sy
Kur do vi ajo dite valle, që te kuptosh sa te dua ty.

*Huazuar FB*
 
Last edited by a moderator:
Top