-
- Anëtarësuar më
- Feb 26, 2009
-
- Mesazhe
- 2,136
-
- Reagimet e mara
- 1,254
-
- Mosha
- 70
-
- Vendndodhja
- Danimarkë
-
- Website i juaj
- www.radioprojekt.dk
LIRIA KA ARDHUR PËR TË GJITHË
Një ide për një rol të ri pas politikës
Nëse LIRIA KA EMËR, atëherë liria nuk mund të jetë pronë e askujt.
As e një partie.
As e një krahu politik.
As e një pushteti.
Liria është e të gjithëve.
Dhe pikërisht nga kjo më lindi një ide për Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin e Rexhep Selimin.
Nuk do të doja që, pas kthimit të tyre, ata të ktheheshin në politikë ashtu siç kanë qenë dikur.
Jo përsëri garë për pushtet.
Jo përsëri beteja partiake.
Jo përsëri pozitë kundër opozitës.
Mendoj se Kosova mund t'u kërkojë diçka tjetër.
Diçka më të madhe.
Të dalin mbi politikën.
Njerëzit që kanë qenë pjesë e historisë politike të vendit, që kanë përjetuar nga afër luftën, shtetndërtimin, institucionet, pushtetin dhe konfliktet politike, mund ta kenë një rol tjetër:
TË MBIKËQYRIN PUSHTETIN.
Jo ta marrin atë.
Jo ta ushtrojnë atë.
Por të kujdesen që ai të mos dalë përtej kufijve të tij.
Prandaj, pse të mos mendojmë për krijimin e një mekanizmi qytetar e kombëtar që mund të quhej:
ROJA E REPUBLIKËS
Një trup i pavarur, i përbërë nga personalitete me përvojë politike, shtetërore, juridike, akademike e shoqërore, të cilët nuk janë pjesë e qeverisë dhe nuk varen nga asnjë parti.
Misioni i tyre do të ishte i thjeshtë:
Të mbikëqyrin pushtetin, cilido qoftë ai.
Të sotmin.
Të nesërmin.
Edhe atë që vjen pas tij.
Sepse:
Qeveritë ndërrohen.
Kryeministrat ndërrohen.
Partitë ndërrohen.
Opozitat ndërrohen.
Por:
REPUBLIKA MBETET.
Dhe Republika ka nevojë për njerëz që nuk i shërbejnë radhës së pushtetit, por i shërbejnë kufirit të pushtetit.
Ky trup nuk do të ishte opozitë, Sepse opozita synon të bëhet pushtet; Roja e Republikës nuk do të synonte pushtetin.
Ajo do t'i thoshte çdo pushteti:
„Qeveris, por mos harro se pushteti nuk është i yti.“
Do të mund të analizonte vendimet madhore të qeverive, të kërkonte transparencë, të evidentonte keqpërdorimet, të ngrinte shqetësime publike dhe t'i kërkonte llogari institucioneve.
Pa qenë gjykatë.
Pa qenë parlament.
Pa qenë qeveri.
Pa qenë parti.
Një zë publik mbi politikën.
Dhe këtu qëndron edhe ideja për katër figurat që sot ndodhen në Hagë.
Ndoshta nuk duhet të mendojmë për kthimin e tyre si kthim në politikën e vjetër.
Ndoshta duhet të mendojmë për kthimin e tyre si kalim:
NGA POLITIKA — MBI POLITIKËN.
NGA PUSHTETI — TE MBIKËQYRJA E PUSHTETIT.
NGA PARTIA — TE SHTETI.
Ata nuk do të ishin më „tanët“ kundër „atyre“.
Do të duhej të ishin tanët përballë çdo pushteti.
Dhe, natyrisht, nuk do të duhej të ishin vetëm ata.
Sepse një Republikë nuk mund të mbështetet te katër njerëz.
Ata mund të ishin ndër themeluesit ose figurat e para të një koncepti më të gjerë, bashkë me njerëz të tjerë të besueshëm të shoqërisë.
Kështu, ajo që sot mund të duket si një kërkesë për kthimin e katër figurave, mund të shndërrohet në një pyetje shumë më të madhe:
ÇFARË BËJMË ME PËRVOJËN E NJERËZVE QË KANË QENË PJESË E HISTORISË SONË?
A i kthejmë përsëri në të njëjtën lojë?
Apo e përdorim për ta bërë Republikën më të fortë?
Unë do të zgjidhja të dytën.
Sepse liria nuk përfundon kur njeriu del nga burgu.
Ajo fillon kur ai mëson edhe si ta mbrojë lirinë e fituar.
Prandaj:
LIRIA KA ARDHUR PËR TË GJITHË.
Dhe tani na duhet dikush që të kujdeset që ajo të mos na merret nga askush.
ROJA E REPUBLIKËS.
Jo për të sunduar - Për të mbikëqyrur.
Jo për të marrë pushtetin - Për t'i kujtuar pushtetit kufijtë e tij.
Jo për një parti- Për Republikën.
Dhe ndoshta ky do të ishte një kthim që nuk do t'i kthente ata thjesht në politikë.
Do t'i kthente në shërbim të shtetit.
Një ide për një rol të ri pas politikës
Nëse LIRIA KA EMËR, atëherë liria nuk mund të jetë pronë e askujt.
As e një partie.
As e një krahu politik.
As e një pushteti.
Liria është e të gjithëve.
Dhe pikërisht nga kjo më lindi një ide për Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin e Rexhep Selimin.
Nuk do të doja që, pas kthimit të tyre, ata të ktheheshin në politikë ashtu siç kanë qenë dikur.
Jo përsëri garë për pushtet.
Jo përsëri beteja partiake.
Jo përsëri pozitë kundër opozitës.
Mendoj se Kosova mund t'u kërkojë diçka tjetër.
Diçka më të madhe.
Të dalin mbi politikën.
Njerëzit që kanë qenë pjesë e historisë politike të vendit, që kanë përjetuar nga afër luftën, shtetndërtimin, institucionet, pushtetin dhe konfliktet politike, mund ta kenë një rol tjetër:
TË MBIKËQYRIN PUSHTETIN.
Jo ta marrin atë.
Jo ta ushtrojnë atë.
Por të kujdesen që ai të mos dalë përtej kufijve të tij.
Prandaj, pse të mos mendojmë për krijimin e një mekanizmi qytetar e kombëtar që mund të quhej:
ROJA E REPUBLIKËS
Një trup i pavarur, i përbërë nga personalitete me përvojë politike, shtetërore, juridike, akademike e shoqërore, të cilët nuk janë pjesë e qeverisë dhe nuk varen nga asnjë parti.
Misioni i tyre do të ishte i thjeshtë:
Të mbikëqyrin pushtetin, cilido qoftë ai.
Të sotmin.
Të nesërmin.
Edhe atë që vjen pas tij.
Sepse:
Qeveritë ndërrohen.
Kryeministrat ndërrohen.
Partitë ndërrohen.
Opozitat ndërrohen.
Por:
REPUBLIKA MBETET.
Dhe Republika ka nevojë për njerëz që nuk i shërbejnë radhës së pushtetit, por i shërbejnë kufirit të pushtetit.
Ky trup nuk do të ishte opozitë, Sepse opozita synon të bëhet pushtet; Roja e Republikës nuk do të synonte pushtetin.
Ajo do t'i thoshte çdo pushteti:
„Qeveris, por mos harro se pushteti nuk është i yti.“
Do të mund të analizonte vendimet madhore të qeverive, të kërkonte transparencë, të evidentonte keqpërdorimet, të ngrinte shqetësime publike dhe t'i kërkonte llogari institucioneve.
Pa qenë gjykatë.
Pa qenë parlament.
Pa qenë qeveri.
Pa qenë parti.
Një zë publik mbi politikën.
Dhe këtu qëndron edhe ideja për katër figurat që sot ndodhen në Hagë.
Ndoshta nuk duhet të mendojmë për kthimin e tyre si kthim në politikën e vjetër.
Ndoshta duhet të mendojmë për kthimin e tyre si kalim:
NGA POLITIKA — MBI POLITIKËN.
NGA PUSHTETI — TE MBIKËQYRJA E PUSHTETIT.
NGA PARTIA — TE SHTETI.
Ata nuk do të ishin më „tanët“ kundër „atyre“.
Do të duhej të ishin tanët përballë çdo pushteti.
Dhe, natyrisht, nuk do të duhej të ishin vetëm ata.
Sepse një Republikë nuk mund të mbështetet te katër njerëz.
Ata mund të ishin ndër themeluesit ose figurat e para të një koncepti më të gjerë, bashkë me njerëz të tjerë të besueshëm të shoqërisë.
Kështu, ajo që sot mund të duket si një kërkesë për kthimin e katër figurave, mund të shndërrohet në një pyetje shumë më të madhe:
ÇFARË BËJMË ME PËRVOJËN E NJERËZVE QË KANË QENË PJESË E HISTORISË SONË?
A i kthejmë përsëri në të njëjtën lojë?
Apo e përdorim për ta bërë Republikën më të fortë?
Unë do të zgjidhja të dytën.
Sepse liria nuk përfundon kur njeriu del nga burgu.
Ajo fillon kur ai mëson edhe si ta mbrojë lirinë e fituar.
Prandaj:
LIRIA KA ARDHUR PËR TË GJITHË.
Dhe tani na duhet dikush që të kujdeset që ajo të mos na merret nga askush.
ROJA E REPUBLIKËS.
Jo për të sunduar - Për të mbikëqyrur.
Jo për të marrë pushtetin - Për t'i kujtuar pushtetit kufijtë e tij.
Jo për një parti- Për Republikën.
Dhe ndoshta ky do të ishte një kthim që nuk do t'i kthente ata thjesht në politikë.
Do t'i kthente në shërbim të shtetit.
