Më shumë se dhuna me frikëson indiferenca!

[Historia]

Më shumë se dhuna, më frikëson indiferenca..
Dhuna na trondit, por indiferenca na mëson të jetojmë me të. Kur shohim padrejtësi dhe heshtim, kur shohim të keqen dhe bëjmë sikur nuk na përket, atëherë problemi nuk është më vetëm te ai që e bën të keqen, por edhe te ne që e lejojmë të vazhdojë.

Ndoshta një ditë do të na duhet ndihma e dikujt, por çfarë do të ndiejmë kur të gjithë të zgjedhin të jenë indiferentë?

A është heshtja thjesht frikë, apo ndonjëherë edhe bashkëfajësi?

 

[Demka]

Më shumë se dhuna, më frikëson indiferenca..

për indiferencën nuk më ka shkuar ndërmend, por mendoj më e keqe se indiferenca është mospërfillja... e për këtë kam pas thënë: "mospërfillja është tipari më i poshtër i një njeriu të poshtër".

Kur shohim padrejtësi dhe heshtim, kur shohim të keqen dhe bëjmë sikur nuk na përket, atëherë problemi nuk është më vetëm te ai që e bën të keqen, por edhe te ne që e lejojmë të vazhdojë.

padrewjtësitë mund të jenë dy llojesh:
padrejtësi në jetën reale/përditshmëri dhe
padrejtësitë virtuale...

nëse reagon në padrejtësitë e jetës së përditshme edhe fiton , se ka ligje, ka norma...
nëse reagon në virtualitet gjithmonë del humbës/e... i thonë punë koti. dhe ka një fjalë që thotë: nuk ka kotësi më të madhe se të merresh me kotësira.

Ndoshta një ditë do të na duhet ndihma e dikujt, por çfarë do të ndiejmë kur të gjithë të zgjedhin të jenë indiferentë?

ti mos hesht! ( kur dikush ka nevojë për pe¨rkrahjen tënde )

A është heshtja thjesht frikë, *apo ndonjëherë edhe bashkëfajësi?

nuk them se është frikë: ka të bëjë edhe përsonin që kam/ke përballë. A ia vlen të sakrifikosh për të.
* nëse ngjarja është madhore ( atdheu ) dhe ti hesht ndaj një padrejtësie, po kjo është BASHKËFAJËSI ... bile del më keq se ai tjetri!

Respekt, Historia!

 

[Marla]

Më shumë se dhuna, më frikëson indiferenca..
Dhuna na trondit, por indiferenca na mëson të jetojmë me të. Kur shohim padrejtësi dhe heshtim, kur shohim të keqen dhe bëjmë sikur nuk na përket, atëherë problemi nuk është më vetëm te ai që e bën të keqen, por edhe te ne që e lejojmë të vazhdojë.

Ndoshta një ditë do të na duhet ndihma e dikujt, por çfarë do të ndiejmë kur të gjithë të zgjedhin të jenë indiferentë?

A është heshtja thjesht frikë, apo ndonjëherë edhe bashkëfajësi?

Dhuna ka autore, por indiferenca ka spektatore.

Dhe ndonjehere spektatoret i japin te keqes duartrokitjen me te madhe nepermjet heshtjes.