-
- Anëtarësuar më
- Apr 1, 2011
-
- Mesazhe
- 117,093
-
- Reagimet e mara
- 85,946
Çfarë i ndodh vetëdijes njerëzore në çastin kur zemra pushon së rrahuri?
Për shumicën e shkencëtarëve materialistë, vdekja fizike shënon fundin përfundimtar të çdo mendimi dhe perceptimi. Megjithatë, një nga gjenitë më të mëdhenj të fizikës bashkëkohore mbron një teori krejtësisht të ndryshme.
Sir Roger Penrose, fitues i Çmimit Nobel në Fizikë në vitin 2020 për studimet e tij mbi vrimat e zeza, ka argumentuar se vetëdija nuk është thjesht një produkt mekanik i sinapseve të trurit.
Në bashkëpunim me anestezistin e njohur Stuart Hameroff, Penrose zhvilloi teorinë e famshme të reduktimit objektiv të orkestruar, të njohur si Orch-OR.
Sipas kësaj hipoteze, thelbi i mendjes e ka origjinën në një nivel të thellë kuantik, brenda strukturave mikroskopike qelizore të quajtura mikrotubula, të cilat ndodhen brenda neuroneve.
Sipas parimeve themelore të fizikës kuantike, informacioni themelor i universit nuk mund të shkatërrohet kurrë plotësisht.
Kur trupi fizik pëson kolaps dhe qarkullimi i gjakut ndërpritet, mikrotubulat humbasin gjendjen e tyre të zakonshme kuantike. Megjithatë, sipas kësaj teorie, informacioni që përbën vetëdijen tonë individuale nuk pushon së ekzistuari.
Penrose dhe Hameroff argumentojnë se ky informacion kuantik thjesht çlirohet dhe shpërndahet në strukturën më të gjerë të hapësirë-kohës.
Nëse një pacient që pëson arrest kardiak arrin të rikthehet në jetë, ky informacion mund të rikthehet në mikrotubulat e trurit. Kjo teori është përdorur për të shpjeguar edhe përse mijëra njerëz në mbarë botën raportojnë përvoja jashtë trupit gjatë episodeve pranë vdekjes.
Nëse vdekja është përfundimtare, sipas këtij këndvështrimi, informacioni kuantik mbetet përgjithmonë i shpërndarë në të gjithë kozmosin.
Nga kjo perspektivë thjesht fizike, ajo që qytetërimet e lashta e kanë quajtur gjithmonë shpirt, do të ishte në të vërtetë një paketë e pashkatërrueshme informacioni kuantik, pjesë e universit.
Ky koncept sfidon thellësisht pikëpamjet tradicionale të shkencës, duke sugjeruar se ekzistenca jonë mund të mos përfundojë thjesht me shuarjen e funksioneve biologjike të trupit.
Tirana.post
Për shumicën e shkencëtarëve materialistë, vdekja fizike shënon fundin përfundimtar të çdo mendimi dhe perceptimi. Megjithatë, një nga gjenitë më të mëdhenj të fizikës bashkëkohore mbron një teori krejtësisht të ndryshme.
Sir Roger Penrose, fitues i Çmimit Nobel në Fizikë në vitin 2020 për studimet e tij mbi vrimat e zeza, ka argumentuar se vetëdija nuk është thjesht një produkt mekanik i sinapseve të trurit.
Në bashkëpunim me anestezistin e njohur Stuart Hameroff, Penrose zhvilloi teorinë e famshme të reduktimit objektiv të orkestruar, të njohur si Orch-OR.
Sipas kësaj hipoteze, thelbi i mendjes e ka origjinën në një nivel të thellë kuantik, brenda strukturave mikroskopike qelizore të quajtura mikrotubula, të cilat ndodhen brenda neuroneve.
Sipas parimeve themelore të fizikës kuantike, informacioni themelor i universit nuk mund të shkatërrohet kurrë plotësisht.
Kur trupi fizik pëson kolaps dhe qarkullimi i gjakut ndërpritet, mikrotubulat humbasin gjendjen e tyre të zakonshme kuantike. Megjithatë, sipas kësaj teorie, informacioni që përbën vetëdijen tonë individuale nuk pushon së ekzistuari.
Penrose dhe Hameroff argumentojnë se ky informacion kuantik thjesht çlirohet dhe shpërndahet në strukturën më të gjerë të hapësirë-kohës.
Nëse një pacient që pëson arrest kardiak arrin të rikthehet në jetë, ky informacion mund të rikthehet në mikrotubulat e trurit. Kjo teori është përdorur për të shpjeguar edhe përse mijëra njerëz në mbarë botën raportojnë përvoja jashtë trupit gjatë episodeve pranë vdekjes.
Nëse vdekja është përfundimtare, sipas këtij këndvështrimi, informacioni kuantik mbetet përgjithmonë i shpërndarë në të gjithë kozmosin.
Nga kjo perspektivë thjesht fizike, ajo që qytetërimet e lashta e kanë quajtur gjithmonë shpirt, do të ishte në të vërtetë një paketë e pashkatërrueshme informacioni kuantik, pjesë e universit.
Ky koncept sfidon thellësisht pikëpamjet tradicionale të shkencës, duke sugjeruar se ekzistenca jonë mund të mos përfundojë thjesht me shuarjen e funksioneve biologjike të trupit.
Tirana.post