Nuk me kuptove.
Po e shpjegoj dhe njehere. Ashtu sic ti je i lidhur me familjen tende, dhe e ke te pamundur te mendosh qe mund ti zevendesosh brenda dites ( besoj qe smund ti zevendesosh per nje jete te tere, sepse familja te ofron dashurine dhe ngrohetesine shpirterore, te krijojne bazen e jetes tende, te ofrojne nje arsyje shtese per te cilen te zgjohesh ne mengjes e te buzeqeshesh, e keshtu me radhe), ka njerez qe nuk kane familje, ose mund te kene familje, por i mungon dashuria dhe ngrohtesia ( per shkaqe te ndryshme), deri ne piken qe ata lidhen teper me nje kafshe ( pasi qe kjo e fundit mund ti doj pa kondicione). Keta njerez arrine ti konsiderojne kafshet pjese te jetes tyre, jo vec kafsh. Nqs nuk kane kujt ti ofrojne vemendjen, e gjitha shkon tek kafsha e komapnise.
Pra, nuk duhet ti gjykojme njerzit e vetmuar, qe zgjedhin te kujdesen per nje kafshe e te vuajne nqs dicka i ndodh. Nuk mund te pretendojme qe te gjithe njerzit te jene njesoj, ose te adaptohen njesoj me jeten. Disa i perballojne me mire disa me keq, humbjet.
Disa arrine te krijojne familje, disa jo.