-
- Anëtarësuar më
- Apr 1, 2011
-
- Mesazhe
- 117,105
-
- Reagimet e mara
- 85,955
Stephen Miller. Hija e re (dhe e errët) e presidentit Trump.
Stephen Miller, shefi i ri i Kabinetit të Shtëpisë së Bardhë, është ideologu i politikës së ashpër kundër emigrantëve dhe kundërshtarëve politikë. Plani i tij pas humbjes elektorale nuk parashikon negociata.
“Partia Demokratike nuk është një parti: është një organizatë ekstremiste që mbron vetëm kriminelët, emigrantët vrasës dhe terroristët. Nëse demokratët do të fitonin, do ta shndërronin çdo qytet amerikan në një Mogadisho ose një Kabul».
Këto janë fjalët e Stephen Millerit, krahut të djathtë të Donald Trumpit, këshilltarit dhe ideologut të tij më të besuar, të cilin presidenti e ka emëruar edhe shef të kabinetit të Shtëpisë së Bardhë.
Bëhet fjalë për postin më të fuqishëm qeveritar që nuk kërkon miratimin e Kongresit amerikan.
Pas humbjes, Trumpi rikthehet te retorika e ashpër
Ashtu siç ka vepruar edhe herë të tjera në të kaluarën, në momente të vështira, pas disa deklaratave fillestare më të moderuara, përgëzimeve për fituesit demokratë dhe mundësisë së negociatave, duke përdorur kompetencat presidenciale të vetos për të shmangur vënien me shpatulla pas murit, Trumpi është rikthyer te sjellja e tij e zakonshme.Nga akuzat për manipulime zgjedhore te rëniet në bursë, për të cilat ka fajësuar marrëzinë e votuesve demokratë.
Mbi të gjitha, udhëheqësi që e ndan botën mes fituesve dhe humbësve dhe që nuk mund ta pranojë dështimin e vet, në vend të negociatorëve të aftë, ka zgjedhur anën e errët të administratës së tij.
Ka zgjedhur një personazh që nuk kërkon kompromise, sepse është ideologjikisht i bindur se e majta po komploton për të shkatërruar Amerikën e bardhë, simbolin e qytetërimit për pjesën tjetër të botës për më shumë se dy shekuj. Miller i përçmon demokracitë liberale.
Ideologjia e Stephen Miller: Kundër liberalizmit dhe rendit të pasluftës
Sipas tij, pas Luftës së Dytë Botërore, me shpërbërjen e sistemeve koloniale, vendet perëndimore filluan t’ua transferonin burimet e taksapaguesve të tyre atyre vendeve që më parë i kishin qytetëruar dhe i kishin bërë më të pasura. Kjo, sipas Millerit, krijoi një lloj kolonializmi të përmbysur.“Eksperimenti neoliberal ka qenë një vetëfshikullim i gjatë i popujve që krijuan botën moderne në të cilën jetojmë”, është shprehur ai.
Pra, duke ia besuar drejtimin politik Stephen Millerit, presidenti shkon shumë përtej zgjedhjes së një figure të ashpër, e cila mund të përplasë grushtin mbi tryezë gjatë negociatave me demokratët fitues.
Në ato negociata, Trumpi do të nisej në mënyrë të pashmangshme nga një pozicion i dobësuar. Por Miller nuk dëshiron aspak të negociojë.
Dhe këtë e ka përcaktuar qartë, me shkrim, në planin që kishte përgatitur për rastin e një humbjeje elektorale.
I përzgjedhuri i përhershëm i Donald Trumpit
Nuk ishte aspak e sigurt që Trumpi do të vazhdonte të mbështetej tek ai. Stephen Miller, 41 vjeç, ultrakonservator që në adoleshencë, ka qenë një nga njerëzit e preferuar të Trumpit që prej fushatës presidenciale të vitit 2016, kur iu bashkua ekipit të tij.Ata që e njohin mirë e përshkruajnë si një personazh vazhdimisht të pakënaqur, agresiv dhe pa ndjeshmëri njerëzore.
Sipas tyre, ai gjen kënaqësi te mizoria dhe i shkëlqejnë sytë kur ka mundësi të poshtërojë një kundërshtar. Ndoshta pikërisht për këtë arsye Donald Trumpi e pëlqen kaq shumë.
Politika kundër emigrantëve dhe humbja e mbështetjes së latinëve
Megjithatë, kur Miller nisi ofensivën e agjencisë federale të emigracionit ICE kundër emigrantëve, duke lejuar që operacionet të godisnin edhe persona që nuk ndodheshin ilegalisht në vend, situata ndryshoi.Ai vazhdoi të mbronte njësitë e dhunshme të zbatimit të ligjit edhe pas vrasjes së personave që po protestonin në mënyrë paqësore. Në atë moment, edhe vetë Trumpi deklaroi se Miller e kishte tepruar.
Që prej asaj kohe, Stephen Miller është shfaqur më pak në publik, por represioni i ICE ka vazhduar. Ashpërsia e kësaj politike ishte shkaku i humbjes së mbështetjes mes votuesve me origjinë latinoamerikane.
Një e treta e atyre 43% të votuesve hispanikë që kishin mbështetur Trumpin në vitin 2024 e braktisën atë. Ishte një goditje që ndikoi në humbjen elektorale. Në kërkim të personave që mund t’i fajësonte për disfatën, Trumpi mund ta kishte drejtuar gishtin edhe nga Stephen Milleri.
Por, në vend të tij, ai shkarkoi Susan Wiles, e cila, sipas autorit, nuk mbante përgjegjësi për humbjen.
Plani i Millerit: Qeverisje me urdhra ekzekutivë, pa negociata me demokratët
Stephen Miller, së bashku me Russell Vought, përgjegjës për buxhetin federal në të dy mandatet presidenciale të Trumpit, përbëjnë dy figurat kryesore ideologjike mbi të cilat mbështetet aftësia qeverisëse e presidentit.Që prej prillit, ata kishin punuar për hartimin e një plani që do të përdorej në rast të një humbjeje të mundshme elektorale.
Plani parashikonte: Asnjë negociatë me demokratët. Anashkalimin e Kongresit, duke vazhduar qeverisjen përmes urdhrave ekzekutivë presidencialë. Beteja ligjore në gjykata për të mbrojtur këto veprime që anashkalojnë Kongresin. Kundërshtimin e ligjshmërisë së hetimeve që Dhoma e Përfaqësuesve do të nisë për veprime të ndryshme të Trumpit, të konsideruara të paligjshme.
Mes çështjeve që mund të hetohen janë pasurimet e jashtëzakonshme të presidentit dhe fëmijëve të tij gjatë kohës së ushtrimit të pushtetit. Hetimet, ndoshta, mund të përfshijnë edhe vetë Stephen Millerin.
Rikthimi i luftës kundër krimit dhe emigracionit
Plani parashikon gjithashtu rikthimin në qendër të debatit politik të temave që e ndihmuan Trumpin të fitonte zgjedhjet presidenciale të vitit 2024.Bëhet fjalë për luftën kundër krimit, sovranitetin kombëtar dhe emigracionin.
Këto çështje, megjithatë, kishin kaluar tashmë në plan të dytë. Vendin e tyre e kishte zënë përballueshmëria e kostos së jetesës.
Amerikanët shqetësoheshin gjithnjë e më shumë për çmimet dhe vështirësitë ekonomike, ndërsa presidenti merrej me projektet për ndërtimin e monumenteve kushtuar trumpizmit në Uashington.
Tarifa të reja doganore dhe rikthim i luftërave kulturore
Strategjia e Stephen Millerit parashikon gjithashtu vendosjen e tarifave të reja doganore dhe rindezjen e luftërave kulturore.Këto janë pjesë e përpjekjes për të rikthyer në qendër të politikës temat identitare dhe ideologjike që kanë karakterizuar lëvizjen trumpiste. / cds
Bota.al